scan(1).pdf

AURELIA ES

KOCHANEK

MALUTKI

Grafika i projekt okładki: Jędrzej Godlewski

ISBN 978-83-61184-96-6

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I 2010

A u r e l i a E s : K o c h a n e k m a l u t k i | 4

Rozdział 1

Umarłam dwudziestego czwartego grudnia, w dzień wigilii Bożego Narodzenia,

dziesięć godzin przed ukazaniem się na niebie pierwszej gwiazdki, która chrześci-

janom z obszaru Europy Wschodniej służy jako wskazanie do rozpoczęcia świą-

tecznego posiłku. Śmierć przyszła niespodziewanie, była niczym gwałtowny chłód,

który ściska serce i kurczy duszę. Do utraty świadomości. Do zawsze. Jak to

śmierć. Kto by przypuszczał?

Dwudziesty czwarty grudnia był typowym przedświątecznym dniem, który po-

wtarzamy cyklicznie, z roku na rok, ze stulecia w stulecie. Radość, oczekiwanie,

troska, niepokój. Śnieg.

Śnieg trzeszczał pod butami, lekki mróz szczypał policzki, z dachów zwisały so-

ple, lód, kryształ, zimowa dekoracja. Wracałam do domu niosąc świąteczne zaku-

py. Zabawki, perfumy, krawat, woda kolońska, słodycze. W plastikowej torbie i w

plecaku. Zakupy z ostatniej chwili, jakby kwintesencja spełnienia, słodka kandy-

zowana wisienka na szczycie czekoladowego tortu. Bez pośpiechu. Ludzie szczę-

śliwi spieszyć się nie muszą. Fortuna jest stanem stałym, i tu i tam, wszędzie.

Jestem, będę, przyjdę. Teraz i jutro. Na pewno, na wieki. Kocham.

Choinkowe iluminacje, krasnoludki w za dużych czapkach, cukierkowe aniołki,

pakunki w kolorowym papierze. Kup, popatrz, oceń, podaruj! Na jedną staty-

styczną osobę przypada dziesięć zakupionych prezentów. Jedna statystyczna

osoba wydaje na świąteczne podarunki od 200 do 500 złotych. Prawie wszystkie

statystyczne osoby obchodzą Święta Bożego Narodzenia godnie, tradycyjnie i w

pocie czoła. Jak ja. Tak jak ja! Właśnie jak ja! Wszystkiego najlepszego!

Co kilka metrów przytupywał na ulicy świąteczny Mikołaj, skrywała go broda

biała i puchata, nie wiadomo, młody czy stary, trzeźwy czy podpity, wesoły czy

smutny. Dzwoniły dzwoneczki. Ludzie tłoczyli się w sklepach, słuchali dźwięków

popularnych kolęd. Uśmiechały się sprzedawczynie, poproszę jeden kawowy li-

www.e-bookowo.pl

A u r e l i a E s : K o c h a n e k m a l u t k i | 5

kier, jedno czerwone wytrawne i ruski szampan. Dziękuję. Uśmiechali się pijacy,

żebracy, mieszczanie, gospodynie domowe, zacni mężowie. Wesołych Świąt! Pija-

nych Świąt! I oby nam się! Wszyscy będziemy świętować wesołych świąt. Czy to

nie wspaniałe?

Wspaniałe, wspaniałe, życie jest wspaniałe , nuciłam pod nosem, uśmiechałam

się do przechodniów. Do wigilijnej kolacji zostało niewiele godzin, siostra nakryje

stół białym obrusem, położy świąteczny opłatek, złożymy sobie życzenia. Szczę-

ścia, zdrowia i że będziesz przy mnie. Bo będziesz przy mnie, prawda? Prawda.

Jajka w majonezie, karp w galarecie, śledzie w śmietanie. Sałatka jarzynowa.

Czerwony barszcz, albo zupa grzybowa, do wyboru, do koloru, do przesytu, do

ziół przeciw niestrawności. To on? Tak, to on. A któż by! Nareszcie.

Na deser zjemy wielkie kawały makowego tortu, owocową galaretkę, keks

i marcepanowe ciasteczka. Wszystko popijemy dużą ilością wina. Wódki, konia-

ku, likieru, co kto woli. Jak zwykle. Po kolacji zbierzemy się wokół kominka, po-

słuchamy muzyki... Przystojny , powie w sekrecie matka, albo szwagier. Albo sio-

strzeńcy. Pewnie, że przystojny. Ten wybrany. Zakochany. Zakochana. Głupia?

Skręciłam w „moją” uliczkę, odetchnęłam głęboko. Lodowate powietrze wypełni-

ło płuca. W domu mojej siostry będzie ciepło i przytulnie. Kolorowe światełka na

choince będą mrugać, tak, tak, tak, proszę się częstować , figi, orzechy, daktyle,

suszone jabłka i śliwki. Podarunki. Szelest papieru. Cisza...

W mojej uliczce panowała cisza. Nagła. Nieoczekiwana. Wywołała dreszcz.

Zdziwienia.

Bo oto świąteczny rozgardiasz zniknął, zamilkł, jakby go nigdy nie było. Przej-

mujący chłód uciszył radość. Dlaczego? Stukot moich butów słychać było w ru-

chliwym echu, które odbijało się od kamieni mijanych domów. Stuk, stuk, stuk,

szłam coraz szybciej po popękanym chodniku. Myśli o wieczorze u siostry zblakły,

rozwiały się, czyżby nieprawdziwe? Umykałam przed wiatrem, który jęczał roz-

dzierająco, poganiał mnie przed sobą, prędzej, prędzej. Prędzej. Na głowę nacią-

gnęłam kaptur kurtki, wolną rękę wcisnęłam do kieszeni. Czułam niepokój. Nie-

określony i sztywny. Dlaczego? Co się stało? Kiedy zmienił się nastrój? Gdzie po-

dział się wesoły harmider, krzykliwe zabieganie, zdążyć, zdążyć przed pierwszą

gwiazdką, otworzyć drzwi kuzynom, nareszcie, nareszcie, prosimy? Jeszcze przed

www.e-bookowo.pl

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: