Islam - religia całościowa, co to znaczy? Oznacza to, że islam jako religia zajmuje się wszystkimi sprawami dotyczącymi życia człowieka na ziemi, jego postawą, prawami, czyli jest religią całościową, całkowitą. Ta cecha odróżnia islam od ziemskich praw stosowanych przez ludzi, które zajmują się tylko określonym działem życia człowieka. Allah mówi w Koranie: "Niczego nie ominęliśmy w tej księdze" "W tej księdze wszystko zostało wyjaśnione." Znajdziemy w Koranie - Słowie Bożym wersety wyjaśniające, jak przygotować się do modlitwy, jak obchodzić miesiąc ramadan, jak odbywać pielgrzymkę do Mekki, jak rozdawać zakat, który jest uznany jako dział ekonomiczny gospodarki (jak rozwija gospodarkę w społeczeństwie muzułmańskim), wersety mówiąc o ochronie własnego majątku, rodziny, o walce w obronie Islamu, wersety mówiące o obowiązku istnienia rady zajmującej się sprawami społeczno-politycznymi, wersety wyjaśniające stosunki międzyludzkie w małżeństwie, rodzinie, a także stosunki międzynarodowe itd. Podsumowując to wszystko można powiedzieć i potwierdzić, że Islam jako religia całościowa zajmuje się sprawami związanymi z wiarą i aktem czczenia Allaha, jak również zajmuje się sprawami społecznymi, politycznymi, państwowymi i międzynarodowymi, jak również sprawami ekologicznymi. Są to tylko ogólne działy zawarte w Koranie, bowiem Koran zawiera w sobie również wiedzę z dziedziny medycyny, geologii, astronomii, matematyki itd. Imam Hasania al-Bann mówi: "Islam jest religią całościową, zajmującą się wszystkimi sprawami życia, jest on państwem i ojczyzną, rządem i wspólnotą, jest moralnością i siłę, litością i sprawiedliwością, kulturą i prawem, wiedzą i sądownictwem, jest religią zajmującą się sprawami nie tylko duchowymi lecz również sprawami materialnymi, jest dżihadem i dała, jest także armią i ideą, lecz przede wszystkim jest prawdziwą wiarą i prawdziwym aktem czczenia Allaha. A kto posłucha Boga i Jego Posłańca, będzie wraz z tymi, którym Bóg okazał dobroć: z prorokami i sprawiedliwy-mi, z męczennikami i świętymi. Jakże oni są piękni jako towarzysze". Proszę popatrz na to, co cię otacza na ziemi: rośliny, zwierzęta, ptaki, owady, ryby, przedmioty codziennego użytku... -Czy nie widzisz w tym wszystkim doskonałej harmonii, która kontroluje każdą istotę i ukierunkowuje ją? Proszę popatrz na to, co jest nad tobą w kosmosie: słońce, księżyc, planety, gwiazdy, chmury i wiatr... - Czy to wszystko nie istnieje według określonych praw i reguł? Popatrz na siebie, na swoje ciało i organy wewnętrzne, jak to wszystko razem działa w sposób doskonały, aby ci zapewnić zdrowe ciało i zdrowy tryb życia. - Kto stworzył te wszystkie doskonałości? - Kto zaprojektował ten doskonały system? - Kto kontroluje i panuje nad tym skomplikowanym w budowie świecie? Nikt z ludzi nie był na tyle odważny, aby powiedzieć, że stworzył to wszystko i nikt nie powie, że jest w stanie stworzyć nawet włos. Ten, który stworzył te wszystkie stworzenia i który je kontroluje, jest Jeden, tylko jeden, bowiem gdyby miał wspólnika w tworzeniu wszechświata, to całe to stworzenie uległoby zniszczeniu. Ten Jeden, Jedyny, to Allah, prawdziwy Bóg. Logiczne jest więc, abyśmy poddali się tej prawdzie i abyśmy poznali naszego Stworzyciela, abyśmy poznali Jego łaskę i dar i abyśmy Mu poddali nasze dusze i ciała dla Jego ogromnej mądrości i litości. Nasz Stworzyciel obdarzył nas rozumem, abyśmy rozmyślali o różnych sprawach, obdarzył nas również wolną wolą, abyśmy wybrali właściwą i prawdziwą drogę. Allah wyjaśnił nam tę właściwą, prawdziwą drogę za pośrednictwem posłańców, których pieczęcią był Muhammad i za pośrednictwem Jego ksiąg, z których ostatnią był Koran. Przed nami są dwie drogi: Jedna z nich prowadzi do szczęścia w życiu ziemskim i w życiu po śmierci. Tą drogą jest Islam. Druga droga prowadzi do zguby w życiu ziemskim i wiecznej zguby w życiu po śmierci. Wybór należy do nas. Niech Allah prowadzi nas wszystkich do Jego drogi.
Prorok Muhammad nakazał nam wierzyć w pięć podstawowych artykułów Islamu, to znaczy w:
1. Allaha Jedynego, z Którym nikt nie dzieli Jego Boskości (Tałhid).
2. Boskich Aniołów,
3. Księgi Allaha oraz w Święty Koran jako Ostatnią Jego Ksiąg.
4. Proroków Allaha oraz Muhammada , jako Ostatniego Proroka, kończącego cykl objawień Allaha,
5. Życie po śmierci.
1- Tałhid: wiara w jedność Allaha
Fundamentalną i najważniejszą nauką Proroka Muhammada jest wiara w jedność Allaha. Zdanie LA ILAHA ILLALLAH "Nie ma boga prócz Allaha" jest podstawą Islamu, jego fundamentem i sensem. Jest potwierdzeniem wiary, która odróżnia prawdziwego muzułmanina od kafira (niewiernego), mushrika (ten, co łączy z Allahem innych w Jego Boskości) i dahrija (ateisty). Akceptacja lub odrzucenie tej prawdy powoduje powstawanie różnic między ludźmi. Wierzący stają się osobną społecznością, a ci nie wierzący - tworzą grupę przeciwną. Wierzących czeka ciągłe rozwijanie się i doskonalenie oraz szczęście w tym i w przyszłym życiu, podczas gdy niepowodzenia i nieszczęścia są ostatecznym przeznaczeniem dla tych, co odrzucają prawdziwą wiarę. Różnica zachodząca między wierzącymi i niewierzącymi nie jest jedynie skutkiem zwykłej recytacji kilku stów. Oczywiście zwykła wypowiedź zdania albo dwóch nie może spowodować tak znaczących różnic. Prawdziwa sita leży w świadomej akceptacji tej doktryny i jej warunków oraz całkowitym stosowaniu ich w życiu. Jeżeli nie znamy prawdziwego znaczenia zwrotu "Nie ma boga prócz Allaha" oraz wpływu jego akceptacji na życie ludzkie, nie możemy docenić jego doniosłej roli. Jednak nigdy nie będzie ona skuteczna, jeżeli nie zostaną spełnione pewne warunki. Podobnie, jak zwykłe powtarzanie się stówa "jedzenie" nie zmniejszy głodu, zaś samo przeczytanie recepty lekarskiej nie wyleczy z choroby. Podobnie jest ze zdaniem: LA ILAHA ILLALLAH, jeśli jest powtarzane bez jakiegokolwiek zrozumienia i nakazu wewnętrznego, nie spowoduje żadnych istotnych zmian. Rewolucja w myśli i w życiu może się wydarzyć, kiedy człowiek w pełni zrozumie jej znacznie, zda sobie sprawę z jej ważności, zaufa prawdziwej wierze oraz zaakceptuje i będzie postępował zgodnie z jej literą i duchem. Unikamy ognia, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że parzy; trzymamy się z dala od trucizny, ponieważ wiemy, że jest używana do zabijania ludzi. Podobnie, jeśli prawdziwe zrozumienie tałhid będzie w pełni osiągnięte, z pewnością pozwoli nam uniknąć, tak w wierze, jak i w czynach, każdej formy i odniesienia niewiary, ateizmu i politeizmu.
2- Wiara w Aniołów Allaha
Drugim artykułem wiary Islamu, którego nauczał prorok Muhammad (PzN) jest wiara w istnienie boskich Aniołów. Ważność tego artykułu polega na tym, że oczyszcza, upraszcza i uwalnia od groźby politeizmu, koncepcję tałhid.
Politeiści łączyli z Allahem dwa rodzaje istot:
a) te, które istnieją materialnie i mogą być poznawalne za pomocą ludzkiego oka, np. słońce, księżyc, gwiazdy, ogień, woda, zwierzęta, wybitni ludzie itp., b) te, które nie mają ciała materialnego i są ukryte od ludzkiego wzroku. Porządkują one rzekomo sprawy wszechświata z ukrycia. Niektóre z nich wysycają wiatr, powietrze, sprowadzają chmury i deszcz, inne wysycają światło itd. Istoty pierwszego rodzaju posiadają materialną postać i są widoczne dla oka ludzkiego. Ich pretensje do boskości zostały zaprzeczone przez oświadczenie: la ilaha illallah. To wystarczy, aby pozbyć się myśli, że mają one jakiś udział w boskości lub zasługują na cześć. Istotom drugiego rodzaju, ukrytym przed ludzkim wzrokiem, politeiści chętniej oddają cześć. Uważają ich za swoich bogów lub dzieci Allaha. Tworzą ich wizerunki i składają im ofiary. Aby oddalić wiarę w Jedność Allaha od drugiego rodzaju niewidzialnych istot, izostat objaśniony ten szczególny artykuł wiary. Prorok Muhammad poinformował nas, że te stworzenia, które niektórzy uważają za swoich bogów lub dzieci Allaha, stworzone są ze świata i są aniołami Allaha Najwyższego. Są one posłuszne Jego rozkazom i nie dzielą z Nim Jego Boskości. Nie posiadają żadnej władzy, są bezradne, nie mają nawet prawa wstawić się u Allaha za jakimś człowiekiem. Pierwszego dnia po stworzeniu człowieka, Allah rozkazał im, aby złożyli mu hołd. Pierwszemu człowiekowi- Adamowi, Allah dał większą wiedzę niż aniołom, a także uczynił go Swoim namiestnikiem na ziemi. Jakiż jest większy wstyd dla człowieka niż wybijanie pokłonów tym, którzy kiedyś korzyli się przed nim. Prorok Muhammad zabronił nam czcić anioły i dodawać ich jaka towarzyszy Allahowi, z drugiej zaś strony przekazał nam, że są one istotami wybranymi przez Allaha, wolnymi od błędów i grzechów, i z natury są posłuszne Allahowi, wypełniają Jego rozkazy i czczą Go. Spośród wszystkich Aniołów Allah wybrał najszlachetniejszego - Gabriela, aby przekazywał objawienie Allaha prorokom I wysłannikom. Gabriel został wysłany do naszego Proroka Muhammada , aby objawić mu Koran. Aniołowie towarzyszą ludziom w każdym czasie, widzą, słuchają, notują każdy nasz czyn. Po śmierci, gdy staniemy przed Sądem Ostatecznym, przedstawiają one sprawozdanie z całego naszego życia. Nie znamy natury Aniołów ani sposobu, w jaki zostały stworzone. Rozkazano nam, żeby wierzyć w ich istnienie. Nie mamy innej drogi do poznania ich natury, przymiotów i wartości oraz do tego, jak został stworzone. Nie możemy wyobrażać sobie ich wyglądu ani sposobu stworzenia, ponieważ popełnilibyśmy kufr. Musimy wierzyć w nie dokładnie tak, jak nam to przekazano. Jeśli odrzucimy ich istnienie, popełnimy kufr, gdyż po pierwsze nie mamy powodu, żeby nie wierzyć w ich istnienie, a po drugie byłoby to równoznaczne z przypisaniem Prorokowi Muhammadowi nieprawdy.
3- Wiara w Księgi Allaha
Trzecim artykułem wiary, w którą Muhammad rozkazał nam wierzyć, jest wiara w Księgi Allaha, które Allah zesłał ludzkości poprzez swoich Proroków. Znamy nazwy tylko niektórych z tych ksiąg, np. Księgi Abrahama, Tora, Mojżesza, Psalmy (Zabur) Dawida, Biblia Jezusa Chrystusa. Nie powiadomiono nas o tytułach innych ksiąg, które zostały objawione innym Prorokom. Dlatego nie możemy rozstrzygać, czy inne księgi religijne pochodzą czy nie od Allaha. Wierzymy, że wszystkie Księgi pochodzące od Allaha są prawdziwe. Z wymienionych wyżej ksiąg, Księgi Abrahama zaginęły i nie pozostał po nich nawet ślad w literaturze światowej. Psalmy Dawida, Tora i Biblia istnieją u Żydów i Chrześcijan, ale Koran przekazał nam, że ludzie zmienili je i przekształcili, a słowa Allaha zmieszali z tekstem innych ludzi.( Nawet powierzchowna analiza pierwszych ksiąg Starego Testamentu i czwartej Ewangelii Nowego Testamentu odkrywa, że powstały one za sprawą człowieka, zostały do nich wplecione niektóre części oryginalnych Psalmów Dawida i Ewangelii Chrystusa. Pięć pierwszych ksiąg Starego Testamentu nie tworzy oryginalnej Tory, jej części zostały pomieszane z innymi tekstami napisanymi przez ludzi, a oryginalne przestanie Boga zostało zagubione w tym bałaganie. Podobnie cztery Ewangelie Chrystusa nie są oryginalnymi Ewangeliami pochodzącymi od Proroka Jezusa . Naprawdę są one historią życia Chrystusa, napisaną przez cztery różne osoby, na podstawie wiedzy i pogłosek; włączone są do tego pewne części oryginalnych Ewangelii. Ale prawda i fikcja, boskość i człowiek są tak ze sobą pomieszane, że niemożliwością jest oddzielenie ziarna od plew. Ogólne wnioski są takie: ani Żydzi ani Chrześcijanie nie zachowali w oryginalnej formie Słowa Bożego, zaś Koran został zachowany w całości i w oryginalnej formie w takiej, jakiej Prorok Muhammad objawił ludzkości tę zbawienną dla niej Prawdę.
4- Wiara w Proroków Allaha
Do wszystkich narodów wysłano Proroków , którzy przekazywali tą samą religię - Islam. Wszyscy Wysłannicy Allaha są sobie równi. Jeżeli człowiek wierzy w jednego z nich, musi uwierzyć we wszystkich; jeśli zaś wątpi w prawdziwość choć jednego spośród nich, to tak, jakby zaprzeczał prawdziwości wszystkich Wysłanników Allaha. Weźmy przykład dziesięciu osób, z których każda twierdzi to samo; jeżeli uwierzymy jednej z nich, to musimy uwierzyć też pozostałym; jeśli jednak zarzucimy kłamstwo choć jednej z tych osób, to nie uwierzymy pozostałym. Islam wymaga od nas bezwzględnej wiary we wszystkich Proroków Allaha.
5- Wiara w życie po śmierci
Następnym artykułem religii muzułmańskiej jest wiara w życie po śmierci. Prorok Muhammad kazał nam wierzyć w zmartwychwstanie i Dzień Sądu Ostatecznego. Podstawowe elementy tej wiary są następujące: -Życie doczesne oraz wszystko, co się dzieje na świecie, kończy się w wyznaczonym dniu. Wszystko będzie w tym dniu unicestwione, nosi on nazwę Kijama, co znaczy Dzień Ostateczny. -Wszystkie istoty, które zamieszkiwały świat od jego zarania, będą przywrócone do życia, staną przed Allahem, który będzie ich Sędzią. Nazywa się to Haszr, czyli Zmartwychwstanie. -Allah będzie ważył wszystkie dobre i złe czyny człowieka. ten, kto czynił więcej dobra niż zła, otrzyma wybaczenie; jeśli zaś czynił więcej zła zostanie ukarany. -Nagrody i kary będą rozdzielane sprawiedliwie. Wszyscy, którzy zasłużyli na nagrodę, pójdą do Raju, zostaną przed nimi otwarte drzwi wiecznej szczęśliwości; natomiast ci, którzy zasłużyli na karę, pójdą do Piekła- miejsca ognia i tortur. Przedstawione w tym rozdziale pięć fundamentów wiary określa się niekiedy "podstawami Islamu", ze względu na ich fundamentalne znaczenie w religii muzułmańskiej. Ich główna treść zawarta jest w krótkim zdaniu zwanym Kalima-e-tayyibah (dobre i pożyteczne słowo). Kiedy oświadczamy La ilaha illallah (nie ma boga prócz Allaha), odrzucamy wszystkie fałszywe bóstwa i stwierdzamy, że jesteśmy stworzeniami Jedynego Allaha; kiedy zaś dodajemy do tych słów Muhammad-ur-Rasulullah (Muhammad jest Wysłannikiem Allaha), potwierdzamy i przyjmujemy Proroctwo Muhammada . Odtąd naszym podstawowym obowiązkiem jest wiara w Naturę Allaha, Atrybuty Allaha, Jego Aniołów i Święte Księgi oraz w życie po śmierci. Tylko poprzez całkowite posłuszeństwo i poddanie się Woli Allaha prowadzi droga do szczęścia i zbawienia.
Filary islamu to fundamenty, na których islam został zbudowany. Jest ich pięć i zostały wymienione w hadisie Wysłannika przekazanym przez Ibn Umara. Treść tego hadisu brzmi: "Islam został zbudowany na 5 filarach: wierze w Jednego Boga (w drugim przekazie powiedziano: deklaracji wiary w Boga Jednego) i posłannictwo Muhammada, sługi i Posłańca Bożego, przestrzeganiu modlitwy (Salat), płaceniu Zakatu, poszczeniu w Ramadanie (Saum) i pielgrzymowaniu do Mekki (Hadżdż)".
1 - Deklaracja wiary:
"Zaświadczam, że Bóg jest jeden, a Muhammad jest Jego sługą i Wysłannikiem".
Deklaracja wiary oznacza zdecydowaną wiarę osoby modlącej się tak, jakby widziała ona Boga. Świadectwo posłannictwa Muhammada, przekaziciela Słowa Bożego wchodzi w skład zaświadczenia, że Bóg jest jeden - jako pierwszej części deklaracji wiary.
Owe dwa świadectwa, czyli deklaracja wiary, są podstawą prawdziwości uczynków i ich przyjęcia przez Boga, tak więc dzieła nie mają żadnej wartości i nie będą przyjęte bez całkowitego poddania się Bogu i Jego Posłańcowi (PzN). Przez uległość Bogu urzeczywistnia się świadectwo wiary w Jednego Boga, natomiast poprzez stosowanie się do praktyki Muhammada realizuje się świadectwo wiary w jego posłannictwo i służebność Bogu Miłosiernemu. Z tego wielkiego świadectwa (deklaracji wiary) wynikają następujące korzyści: uwalnia się serce i duszę spod wpływu ludzi i zapewnia postępowanie za Posłańcami Bożymi.
2- Salat (modlitwa)
Salat jest najważniejszym i podstawowym obowiązkiem muzułmanina. Wstajemy wcześnie rano, myjemy się i stajemy przed Allahem, wyznając swoją pokorę i poddanie, przyjmujemy podczas modlitwy różne pozycje oraz przypominamy sobie o naszych obowiązkach w stosunku do Allaha, recytując Koran. Poszukujemy Jego przewodnictwa, zawsze prosimy, aby pozwolił nam uniknąć Jego gniewu i podążać Jego Wybraną Drogą. Czytamy z Księgi Pana i świadczymy o prawdziwości Proroka, odświeżamy wiarę w Dzień Sądu Ostatecznego, kiedy będziemy musieli zdać rachunek z całego naszego życia. Tak rozpoczyna się nasz dzień. Po kilku godzinach muezzin wzywa nas do modlitwy, abyśmy wspominali Allaha i odnowili naszą umowę poddania i posłuszeństwa. Potem odchodzimy do swoich zajęć. Wkrótce muezzin przypomina nam o trzeciej modlitwie, Asr. Kiedy kończy się dzień i rozpoczyna noc (o zmierzchu), rozpoczynamy modlitwę tym, czym witaliśmy dzień, to znaczy: wspomnieniem Allaha Najwyższego; wielbimy Go, aby nie zapomnieć o naszych obowiązkach. Kiedy zbliża się pora odpoczynku i szykujemy się do snu, wspominamy Allaha, ostatnią w tym dniu modlitwą Isza. Tak kończy się nasz dzień. Odstępy między modlitwami i czas ich trwania nie pozwalają nam, abyśmy zapomnieli w natłoku spraw doczesnych o istocie i celu naszego życia. Codzienna modlitwa umacnia fundamenty naszej wiary i przygotowuje nas do pełnego i właściwego wielbienia Allaha, o czym wspominaliśmy wcześniej. Modlitwa odświeża naszą wiarę, w której zawarte są: czystość serca, bogactwo moralne, szczerości sprawiedliwość.
Przed każdą modlitwą dokonujemy ablucji (obmycia ciała), zgodnie z tradycją Proroka Muhammada. Dlaczego tak robimy? Ponieważ wierzymy w prawdziwość Proroka Muhammada i jesteśmy zobowiązani postępować według jego wskazówek. Dlaczego celowo nie błądzimy, źle recytując Koran? Bo wierzymy, iż słowa te pochodzą od Allaha i grzechem byłaby zmiana choćby jednej litery. Czy odczuwamy bojaźń, jeśli recytujmy modlitwę słowami innymi od tych, których nauczył nas Prorok Muhammad , wierząc jednocześnie, że nikt z ludzi nie słyszy naszej modlitwy? Tak, ponieważ wierzymy, że Allah wszystko widzi i słyszy, widzi rzeczy niewidzialne i słyszy, jeśli nawet czytamy myślą. Jaka sita sprawia, że odmawiamy modlitwę, jeśli nikt nas do niej nie wzywa, oraz modlimy się w takim miejscu, gdzie nikt nas nie widzi? Kto nam każe zostawić interesy i inne zajęcia, aby pójść do meczetu? Co sprawia, że przerywamy o świcie swój sen, że w upalne popołudnie spieszymy do meczetu, że porzucamy czas wieczornego relaksu dla modlitwy? Czy robimy to jedynie z poczucia obowiązku? Czy jest to raczej głęboka wiara i świadomość, że bez względu na okoliczności należy dochować aktu wiary i posłuszeństwa wobec naszego Pana? Dlaczego tak bardzo boimy się popełnienia jakiegokolwiek błędu podczas modlitwy? Ponieważ nasze serce wypełnione jest bojaźnią Allaha; wiemy że nadejdzie Dzień, w którym stawimy się przed Jego Majestatem, aby zdać rachunek ze swojego życia. Czyż zatem istnieje lepsze ćwiczenie moralne i duchowe niż modlitwa? Wychowuje i tworzy z człowieka prawdziwego muzułmanina, odnawia pamięć o Allahu, odświeża wiarę i przypomina o Dniu Sądu Ostatecznego. Sprawia, że człowiek naśladuje Proroka oraz wprawia się w wypełnianiu swoich obowiązków. Taki człowiek będzie przestrzegał prawa Allaha w ciągu całego swojego życia, podobnie jak to czyni podczas pięciu codziennych modlitw; będzie omijał pokusy, stronił od grzechów i oszustw, ponieważ jego serce pełne będzie bojaźni przed Allahem. Jeżeli człowiek, pomimo tych wszystkich wspomnianych ćwiczeń nie będzie obawiał się gniewu Allaha, będzie nieposłuszny i będzie źle postępował we wszystkich dziedzinach życia, wówczas winna temu będzie wyłącznie jego zła i zepsuta natura, nie zaś sposób jego wychowania.
Islam zaleca wspólne, grupowe modlitwy; dotyczy to przede wszystkim modlitw piątkowych. Budują one jedność, miłość i braterstwo między muzułmanami, tworząc nich jedną, wielką rodzinę. Modlitwa grupowa uczy posłuszeństwa wobec Amira (Imama), który jest wybierany spośród wszystkich wiernych, on zaś wpaja poczucie dyscypliny, punktualności, uczy miłosierdzia, buduje uczucie równości i współzależności. Wspólna modlitwa, w której wszyscy ludzie: biedni i bogaci, rządzący i poddani, prości i wykształceni, czarni i biali, stoją obok siebie w jednym szeregu oddając cześć swojemu Panu, jest wielkim symbolem i metaforą przestania Islamu. Przytoczyliśmy tylko niewielką część dobrodziejstwa, które niesie ze sobą modlitwa.
Allah żąda od nas modlitwy tylko dla naszego dobra, zaś jego gniew, gdy jej nie wykonujemy, nie wynika z tego, że wyrządzamy Mu jakąś krzywdę, ale z tego, że jesteśmy okrutni dla samych siebie. Jeżeli uchylamy się od modlitwy, to albo nie uważamy jej za swój obowiązek, albo uważamy i mimo to nie spełniamy obowiązku. W pierwszym przypadku będzie to równoznaczne z odrzuceniem Koranu, podważeniem prawdziwości Proroka Muhammada; a określenie siebie muzułmaninem będzie w takiej sytuacji podłym kłamstwem. Drugi przypadek jest o wiele cięższy od pierwszego, ponieważ uznając Wszechmoc i Wszech-władzę Allaha, odrzucamy z pełną świadomością wcześniej przyjęte i zaakceptowane przez nas obowiązki w stosunku do niego.
3- Zakat
Trzecim fundamentem Islamu jest Zakat. Każdy muzułmanin, którego warunki materialne przekraczają pewne, określone minimum, jest zobowiązany przynajmniej raz na rok przekazać 2,5% ze swoich rocznych dochodów ~ na rzecz: biednych, tych którzy o to proszą, tych o których wiadomo, że potrzebują pieniędzy, podróżnym, nawróconym na Islam, osobom zadłużonym oraz w innych zadowalających Allaha przypadkach. Wymieniony procenty Zakat jest wysokością minimalną; jeżeli ktoś daje więcej, tym większy honor i nagroda spotkają go w życiu przyszłym. Allah nakazuje nam dzielić się majątkiem z biednymi, On sam nie potrzebuje od nas niczego, jest ponad wszelkimi potrzebami i pragnieniami. Jeżeli jednak wspomagamy swojego biednego brata, to tak, jakbyśmy to robili dla samego Allaha, ku Jego zadowoleniu. Allah przyjmie od nas tę ofiarę, ale pod warunkiem, że uczynimy to z własnej woli i chęci, nie robimy faski ze swojej szczodrości, nie poniżamy ludzi proszących o pomoc oraz nie oczekujemy na podziękowanie i wzajemność, ani nie czynimy tego na pokaz, ku własnej chwale. Jeżeli dajemy biednym i potrzebującym to, co jest ich prawem w naszych majątkach, a robimy to w czystości i szczerości serca, to z pewnością Allah nas za to wynagrodzi. Islam wymaga od nas Zakat, podobnie jak wcześniej modlitwy i postu. Zakat wyrabia w człowieku takie cechy, jak: zdolność do bezinteresownej pomocy poświę...
Amenostenes