FuG 202 "Lichtenstein BC"
Radar ten został wyprodukowany przez niemiecką firmę Telefunken i był pierwszym radarem, który testowano w sierpniu 1941, do zastosowań militarnych. Był to pierwszy, szerzej stosowany od wiosny 1942, radar w niemieckich dywizjonach nocnych myśliwców. Maszty anten były montowane na dziobach myśliwców Me-110 lub Ju-88. Na niektórych zdjęciach myśliwców daje się zauważyć anteny Yagi rozmieszczone w kształcie litery X- są to m.in. anteny FuG 202.
Częstotliwość: 490 MHz
Zasięg: od 200-218 do 5 000 m
Moc: 1,5 kW
Kąt "widzenia": 70o
Radar ten został zastąpiony przez późniejsze modele FuG 212 i 220.
Jest to zmodyfikowana wersja FuG 202, w której poprawiono kąt "widzenia".
Zasięg: od 200-218 do 5000 m
Kąt "widzenia": 120o
Jest to prototypowa wersja przygotowywana dla nocnych myśliwców. Radar ten miał być używany do namierzania obiektów znajdujących się powyżej myśliwca. Zbudowano jeden prototyp w 1943.
Zasięg: brak danych
Moc: brak danych
Kąt "widzenia": brak danych
Kolejny radar firmy Telefunken był uproszczoną wersją modelu FuG 202. Wdrożono go do produkcji późną wiosną 1943. Skuteczność działania nie różniła się zasadniczo od modelu FuG 202. Zmodyfikowano główną antenę wydłużając ją i dodając ostro zakończony czubek.
Częstotliwość: 91 MHz (od sierpnia 1943 regulowana od 420 do 480 MHz)
Zasięg: od 200 do 6000 m
Zaprzestano produkcji od listopada 1943 po tym jak Anglicy odkryli efektywną metodę zakłócania modeli FuG 202 i FuG 211 C-1.
Był to eksperymentalny system ostrzegania przed atakiem nieprzyjaciela od tyłu samolotu. Kontynuowany później jako FuG 216.
Częstotliwość: brak danych
Kąt "widzenia" 120o
Kolejne "urządzenie celownicze", które miało możliwość pracy na 6 częstotliwościach wybieranych z zakresu od 410 do 490 MHz. Używano dwóch typów anten- w pierwszym prototypie była to pojedyncza antena dipolowa, później stosowano talerz o średnicy 70 cm, który był montowany w drewnianej obudowie w kształcie kropli. Zbudowano tylko 10 sztuk.
Była to krótka i eksperymentalna seria systemu ostrzegania przed atakiem od tyłu. Używano go w samolotach Bf-109 G6 i Fw-190 A6 oraz JG 300, 302, 10 i 11. FuG 216 NEPTUN produkowany był w dwóch wersjach.
Model FuG 216 R1 FuG 216 V
Częstotliwość: 182 MHz 125 MHz
Zasięg: brak danych od 500 do 3500 m
Moc: 1 kW 1,2 kW
Kąt "widzenia": brak danych 100o
Model FuG 216 R1 był używany jako system ostrzegania przed atakiem od tyłu, a model FuG 216 V jako system celowniczy. Anteny dal FuG 216 V były montowane na panelach umieszczonych na dolnej i górnej części skrzydeł.
Ten radar był radarem "szukającym". Produkowany w dwóch wersjach R2 i J2. Testy przeprowadzano na jednosilnikowych myśliwcach nocnych Me-109 i Fw-190. Anteny tego systemu składały się z 3 lub 4 pionowych elementów, które były montowane w dwóch miejscach- w górnej części kadłuba, wzdłuż jego osi, 4 anteny znajdowały się przed owiewką kabiny pilota, a 3 za nią. Drugim miejscem montażu anten była górna, środkowa część obu skrzydeł.
Częstotliwość: 158 i 187 MHz
Zasięg: od 400 do 4000 m
Wersja J2 funkcjonowała jako radar dla jednosilnikowych myśliwców nocnych, a R2 jako system ostrzegania przed atakiem z tyłu.
Radar ten został wyprodukowany latem 1944. W tym czasie Anglicy byli w stanie skutecznie zakłócać. Model ten był kontynuacją prac nad FuG 217 NEPTUN i przejął po nim nazwę NEPTUN. Anteny tego radaru przypominały te, które były stosowane w pierwszych modelach. Kształt anteny wyglądał jak litera "X". Antena składała się z dwóch dipoli o różnej długości i była montowana na krótkim maszcie na dziobach Ju-88 i Me-110. Antenę tą nazywano Hirschgeweih (jelenie rogi). Radar wszedł do użytku pod koniec 1944, mógł być również stosowany jako system ostrzegania przed atakiem z tyłu- wtedy montowano antenę składającą się z dwóch poziomych elementów umieszczonych na małym zakrzywionym maszcie, a całość mocowano na czubku ogona samolotu. Stosowano również komplet składający się z 4 anten mocowanych jedna za drugą, wzdłuż kadłuba samolotu. Takie ustawienie anten stosowano dla samolotów Fw-190 biorących udział w operacjach "wild Sau".
Częstotliwość: 6 zakresów pomiędzy 158 i 187 MHz
Zasięg: od 120 do 5000 m
Moc: 30 do 100 kW dla późniejszych wersji G/R (reszta- brak danych)
Jest to późniejsza wersja FuG 218 NEPTUN zbudowana przez firmę Siemens. Charakteryzowała się lepszymi parametrami pracy.
Częstotliwość: 172 i 188 MHz
Zasięg: ok. 15 000 m
Moc: 100 kW
Kolejny radar to model zaprojektowany w tym samym czasie co modele FuG 202 i 212. Był jednym z najbardziej wyrafinowanych radarów używanych przez Luftwaffe. Wszedł do masowej produkcji latem 1943. Radar ten był odporny na efekt działania "window". Niedogodnością modelów "A" i "O" FuG 220 SN-2 był zbyt duży minimalny zasięg radaru wynoszący 547 jardów. Aby "poprawić" tą sytuację stosowano jednocześnie z FuG 220 SN-2 stosowano FuG 202 i 212, które były używane po zbliżeniu się do celu. Dopiero wersja "B" FuG 220 SN-2 wyeliminowała stosowanie FuG 202 i 212. Zmniejszono w niej minimalny zasięg do 300 m. Radar wykorzystywał 4 anteny (większe niż w innych radarach), które montowano na dziobach Me-110 i Ju-88, każda z anten posiadała dwa pionowe dipole w kształcie jelenich rogów. Późniejsze wersje FuG 220 SN-2 produkowane w 1944 rozwinięto o system ostrzegania przed atakiem od tyłu. Anteny montowano w dwóch miejscach na Ju-88 G- na osłonie wylewu paliwa i pod spodem steru wysokości. Z radarem FuG 220 SN-2 stosowano jeszcze inne instalacje antenowe, które były maskowane stożkową nakładką wykonaną ze sklejki. Stosowano również kombinacje modeli FuG 220 C (bez anteny szeroko-kątowej) i FuG 220 D (z nachylonymi dipolami bez systemu ostrzegania przed atakiem od tyłu).
Częstotliwość wybierana: 73 lub 82 lub 91 MHz Późniejsze wersje płynna pomiędzy 37,5 a 118 MHz
Zasięg: 300 do 4000 m dla FuG 220 B 500 do 4000 m dla wersji SN-2
Moc: 2,5 kW SN-1 20 kW SN-2
Pasywny radar, który wykorzystywał sygnały radiowe wysyłane przez angielskie samoloty w celu zakłócenia naziemnego radaru FREYA. Wyprodukowano niewielką ilość.
Częstotliwość: od 115 do 135MHz
Zasięg 100 km
Moc: nie dotyczy
Kolejny pasywny radar, który miał za zadanie wykrywać i rozpoznawać sygnały wysyłane przez radary angielskie- "Monica", "ASV" stosowany w walce z okrętami, "Rosendaal", "Magic-Box" system ostrzegania przed atakiem z tyłu. Nigdy nie wszedł do masowej produkcji.
Częstotliwość: od 190 do 230 MHz
Zasięg: 100 km
Radar wykorzystywany jako system celowniczy. Wykonano tylko 3 egzemplarze. Urządzenie to było podłączone do ReVi i monitora.
Częstotliwość: od 3250 do 3330 MHz (???)
Zasięg: od 300 do 10 000 m
Kąt "widzenia": 100o w poziomie 20o w pionie
Radar eksperymentalny, który łączył w sobie 2 radary ziemia-powietrze i powietrze-powietrze. Był używany razem z FuG 218 NEPTUN.
Kąt: "widzenia": brak danych
Radar pasywny, który był wykorzystywany do wykrywanie emisji sygnału z angielskiego radaru MONICA (radaru ostrzegającego przed atakiem od tyłu) montowanego na bombowcach RAF-u. Produkcję rozpoczęto wiosną 1944. Anteny tego radaru instalowano nad i pod skrzydłami myśliwca z prawej strony i na końcu skrzydła z lewej strony. Ogółem wyprodukowano 250 szt. tego radaru, w różnych wersjach.
Był to radar dalekiego zasięgu. Zbudowano tylko 10 sztuk. Anteny były podobne do FuG 220 Lichtenstein SN-2. Testowano również zastosowanie anten Morgensterna z dipolami o 1/2 i 1/4 długości fali.
Częstotliwość: od 115 do 148 MHz
Zasięg od 250 do 8000 m
Moc 20 kW
Kąt "widzenia" 120o w poziomie 100o w pionie
Jest to jeden z ostatnich modeli, który Niemcy zdążyli wyprodukować przed końcem wojny (zaledwie 20-30 sztuk). Był to pierwszy niemiecki radar, który wykorzystywał falę radiową o długości 9 cm. Mówi się, że wykorzystano do jego budowy m.in. magnetron, który wchodził w skład angielskich radarów używanych w samolotach. Ta wersja radaru używała jako anteny pojedynczego talerza parabolicznego, który mógł zmieniać swoje położenie wewnątrz kopuły (w kształcie kropli). Był to pierwszy model, w którym zastosowano pojedynczy ekran panoramiczny, który pozwalał na jednoczesne określenie odległości od celu i wysokości celu. Radar ten był wyłącznie montowany na myśliwcach Ju-88.
Częstotliwość: od 3250 do 3330 MHz
Zasięg od 500 do 5000 m
Był to model, który bazował na konstrukcji radaru FuG 244 BERLIN N-3. Zbudowano tylko jeden prototyp.
Parametry
Zasięg: od 200 do 5000 m
Moc: 20 kW
Był to równoległy projekt do FuG 244, który miał go zastąpić w późniejszym czasie. Zbudowano tylko jeden prototyp.
Używany jako urządzenie celownicze. Miał pracować na falach o długości 3 cm. Antenę stanowił obrotowy, paraboliczny talerz umieszczony w stożkowej obudowie (kąt 120o). Pilot posiadał optyczną reprezentację celu na ekranie monitora.
Zasięg: do 10 000 m
Był to pasywny "wizjer" oparty na podczerwieni (noktowizor pasywny). Działał w oparciu o światłoczułe komórki zawierające siarczek ołowiu. Sygnał był wzmacniany i przesyłany na ekran wizyjny. Zbudowano tylko kilka urządzeń.
Częstotliwość: nie dotyczy
Zasięg 4 000 m
Kąt "widzenia": nie dotyczy
Pasywny radar podobny w działaniu do FuG 227 FLENSBURG. Zaprojektowany latem 1943. Produkcję rozpoczęto w pierwszych miesiącach lata 1944 i kontynuowano do końca wojny. Później okazało się, że NAXOS wykrywa sygnały pochodzące z angielskiego radaru powietrze-ziemia- H2S. Wykrywał też sygnały z radarów Monica i AN APS 15. NAXOS Z był używany na myśliwcach Ju-88. Stosowano przy tym anteny systemu Morgensterna, które można było schować w obudowie dzioba myśliwca lub obudowie w kształcie kropli. Testy z radarem NAXOS Z prowadzono również na Me-109- anteny były schowane w obudowie, która znajdowała się za oszkleniem kokpitu. Ogółem zbudowano 700 sztuk od serii Z do serii ZR.
Częstotliwość: modele I, II i III 82-84 MHz modele IV, V, VI i VII 91-116 MHz
Zasięg: 10 000 m w pierwszych modelach 50 000 m w kolejnych
Pasywny radar podobny w działaniu do FuG 350 NAXOS. W tym modelu zwiększono zakres maksymalny radaru. Zbudowano tylko kilka sztuk.
Zasięg: 300 km
Naziemny radar krótkiego zasięgu. Stacje tych radarów budowano na wybrzeżach Francji i Holandii. Radary stosowano do precyzyjnego określania położenia samolotów angielskich (bombowców) po przekroczeniu kanału La Manche.
Częstotliwość: 560 MHz
Zasięg: max. 170 km
Precyzja odległości ok. 100m
Precyzja kątowa 0,2o
Naziemny radar dalekiego zasięgu, pełnił też rolę radiolatarni.
Częstotliwość: 125 MHz Długość Fali 2.4 m
Zasięg: max. 125 mil (dla celu na 10 000 stóp 62.5 mili)
Precyzja odległości: ok. 125 m
Precyzja kątowa: 0,5o
Naziemny radar dalekiego zasięgu.
Częstotliwość: 120-158 MHz
Zasięg: 190 km
Precyzja odległości: ok. 300 m
Precyzja kątowa 0,25o
terrorysta831