1. Rachunek wektorowya=axi+ayj a=ax2+ay2a* b=ab*cosθwektor jednostkowy to wektor o długości 1.a x b – iloczyn wektorowy.2. Kinematyka materialnegoRzut ukośny – cząsteczka porusza sięw pionie z pewną vo oraz g.v0=v0xi+v0jv0x=v0cosθ v0y=v0sinθzasięg rzutu: R=v02g*sin2θwysokość rzutu: H=v02 sin2α2g3. Zasady dynamiki Newtona-I Z.D.N.: Ciało, na które nie działajążadne siły zewnętrzne nie zmienia pędu.-II Z.D.N.: Jeżeli siły działające na ciało sięnie równoważą, to ciało porusza się z przyspieszeniem.-III Z.D.N.: Dwa ciała oddziałują na siebietakimi sami siłami o różnych zwrotach.-Popęd siły = zmiana pędu ciała:F∆t=∆p-Tarcie statyczne wtedy gdy chcemy ciałowprawić w ruch. Kinetyczne wtedy gdy ciałoporusza się po powierzchni styku. Jest onoskierowane przeciwnie do prędkości ciała.Współczynnik tarcia: μ=FtFn-Nieinercjalny układ odniesienia to taki,dla którego nie ma zastosowania I Z.D.N.tzn. poruszający się niejednostajnie wzgl. układów inercjalnych.4. Praca i energiaPraca to iloczyn siły i drogi, którą pokonało ciało pod wpływem siły: W=F*sJednostką pracy jest dżul (J).-Siły oporu aerodynamicznego:Fo=cop2Av2; gdzie p=gęstość, A=poleprzekroju ciała, co=współczynnik oporu aer.-Siła sprężystości: F=-kd; gdzie d to przemieszczenie, a k to współczynnik spręż.Praca wykonana przez Fs: W=-12kx2Praca wykonana przez siłę zmienną:x poczx końcFxdxEnergia potencjalna sprężystości: Ep=kx22-Całkowita praca wykonana przez siłę zacho--wawczą nad cząstką poruszającą się po dowolnej drodze zamkniętej = 0.5. Układ punktów materialnych-Środek masy ciała lub układu, to punkt, któryporusza się tak, jakby była w nim cała masa układu, a wszystkie siły były do niego.Położenie środka masy:xśm=m1x1+ m2x2m1+m2; analogicznie dla y.Środek masy = (xśm,yśm)-przyspieszenie układu:aśm=F1+F2+…+Fnmukładu-pęd układu: p=vśm*mukładu-Jeśli na układ cząstek nie działają siłyzewnętrzne lub ich wypadkowa = 0, tocałkowity pęd nie ulega zmianie.-Jeśli zderzenie dwu ciał zachodzi w układziezamkniętym, to pędy ciał mogą się zmieniać,ale pęd układu nie.6. Ruch obrotowy-Przesunięcie kątowe nie jest wektorem,jest ono równe ilorazowi drogi i promienia.-Okres obrotu: T=2πrv=2πω7. Bryła sztywna-Moment bezwładności informuje jak rozłożonajest masa obracającego się ciała wokół osi jegoobrotu. I=miri2 – jest to wielkość stała dladanego ciała i osi obrotu.-Energia kinetyczna w ruchu obrotowym:Ek=Iω22
-Moment bezwładności bryły względem osi równoległej do osi przechodzącej przez środek masy: I=Iśm+m*d2 – twierdzenie Steinera.8. Zasada zachowania momentu pędu-Jeżeli wypadkowy moment siły działającej naukład = 0, to moment pędu nie zmienia się.Gdy maleje wartość momentu bezwładnościrośnie wartość prędkości kątowej i odwrotnie.9. Praca w ruchu obrotowymWzór: W=∆Ek=Iωkońcowe22-Iωpoczątkowe2210. Statyka-Ciała są w stanie równowagi statycznej, gdya) pęd środka masy jest stałyb) moment pędu względem środka masy też-Gdy pęd jest stały, ale różny od 0, to nadal jestrównowaga, ale już nie statyczna.-Środek ciężkości i środek masy ciała są w tym samym punkcie. Siła ciężkości działająca na ciało jest efektywnie przyłożona do środka ciężkości.11. Pola sił centralnych-Pole sił centralnych to takie, w którym jego liniesił spotykają się we wspólnym punkcie, w którym znajduje się ciało wytwarzające to pole. -I prawo Keplera: wszystkie planety poruszają siępo elipsach, w której ognisku znajduje się słońce.-II prawo Keplera: linia łącząca planetę ze słońcemzakreśla jednakowe pola powierzchni w jednakowychodstępach czasu (zasada zachowania momentu pędu).-III prawo Keplera: T2=4π2GMr3; gdzie M-masa słońca.12. Pole grawitacyjne-Prawo powszechnego ciążenia mówi, że każda cząstkaprzyciąga każdą inną cząstkę siłą ciężkości o wartości:F=Gm1m2r2-PPC może być stosowane dla ciał rzeczywistych pod warunkiem, że są małe relatywnie do odległości.-Ciało w kształcie jednorodnej powłoki kulistej przyciąga cząstkę znajdującą się na zewnątrz powłoki,jak gdyby cała masa powłoki była skupiona w środku(Ziemia i jabłko np.).-Im większa wysokość, tym słabsze jest przyciąganie.-Grawitacyjna energia potencjalna: Ep=-GMmrEnergia ta odnosi się do układu dwóch cząsteki nie można jej podzielić. Gdy istnieje duża różnica mas(piłka tenisowa i Ziemia) można pominąć zmiany energiitego ciężkiego.Energię potencjalną bada się zawsze parami, także dla większej ilości ciał.-Potencjalność pola sił jest równoważna zachowawczościtych sił. Pole zachowawcze, to takie, w którym praca zależy od położenia początkowego i końcowego, a nieod przebytego toru.-Pierwsza prędkość kosmiczna:v=GMR – jest to prędkość jaką musi mieć ciało aby mócporuszać się po orbicie kołowej w pobliżuj Ziemi.-Druga prędkość kosmiczna:v=2GMR –jest to tzw. „prędkość ucieczki”. Cząstka możeuwolnić się od działania przyciągania grawitacyjnego, jeżelinada się jej prędkość początkową v.13. Ruch harmoniczny i falowy-Fale dzielą się na: mechaniczne, elektromagnetyczne i fale materii. Inny podział to: poprzeczne (wolniejsze)i podłużne (szybsze). ∆t=dvpoprzeczne-dvpodłużneWzór ogólny: yx,t=A*sinkx-ωt; gdzie:y(x,t) – przemieszczenie, A – amplituda, k – liczba falowa,x – położenie, w – częstość kołowa, t- czas.Amplituda to bezwzględna wartość maksymalnegowychylenia. Liczba falowa to k=2πγ, gdzie γ to długość fali.Długość fali to odległość między takim samym położeniempunktów. Częstość kołowa ω=2πT, gdzie T to okres fali (czas, w którymelement ciała wykona pełne drganie). Częstość (częstotliwość) fali: v=1T albo v=ω2π, jest to ilośćdrgań w jednostce czasu.Dla fali biegnącej prędkość wyraża wzór: v=γT-Gdy dwie fale sinusoidalne o tych samych amplitudach i długościach fali biegną w tym samym kierunku to zachodzi zjawisko interferencji. Jeżeli fale są dokładnie zgodne w fazie, to ich apmlituda będzie dwa raz większa. Jeżeli grzbiet jednej pokrywa się z doliną drugiej, to wyjdzie fala płaska. Jeżeli fale biegną w przeciwnych kierunkach, to wyjdzie z tego fala stojąca.-Rezonans to w ruchu harmonicznym ma miejsce gdy ωwym=ω;gdzie ω to częstość kołowa układu, a ωwym to wymuszona częstośćkołowa. Jeżeli są różne, to ciało drga z częstością ωwym
Viva-La-Hell