statystyka.doc

(214 KB) Pobierz
1)Średnia arytmetyczna

Statystyka ogólna

 

1)Średnia arytmetyczna

 

ni0 nieujemne i przynajmniej jedno z nich jest dodatnie . Liczebności n1,n2,....,nz i ich sumę  N nazywa się wagami bowiem decydują o udziale danej odmiany cechy w jej wpływie na jej średnią wartość.

 

Średnią arytmetyczną jest ważona system wag N

 

=

suma wartości, to znaczy suma iloczynów odmian cechy i ich liczebności

-suma liczebności populacji

 

 

Jeżeli  liczebności (wagi) są sobie równe dla wszystkich odmian cechy N=n1+n2+....+nz=1 to wówczas mamy do czynienia z średnią nieważoną (średnia ważona systemem wag jednostkowych)

 

=

 

Wartość średniej arytmetycznej nie zależy od poziomu wag, lecz od ich proporcji

 

Średnia harmoniczna

 

Średnią harmoniczną liczy się gdy ma się do czynienia z rzekomym szeregiem rozdzielczym

 

Rzekomy szereg rozdzielczy (strukturalny)- jest to szereg w którym miejsce struktury liczebności przedstawia się jako liczebności i ich strukturę sum wartości.

 

Jeżeli odmianom cechy X  x1,x2,...,xz  odpowiadają nieadekwatnie liczebności n1,n2...,nz to średnią harmoniczną jest:

 

H=

 

 

Średnią harmoniczną i arytmetyczną  oblicza się w przypadku występowania addytywności badanej cechy i wówczas rozdziela się równomiernie na wszystkie jednostki liczebności łączną sumę wartości, jakie przyjmują poszczególne jednostki (elementy) zbiorowości

 

Średnia Geometryczna

 

Gdy zachodzi potrzeba rozdzielania równomiernego wśród wszystkich jednostek  liczebności, iloczynu wartości cechy w obliczeniach należy stosować średnią geometryczną

 

G=

 

-iloczyn

 

Średnia geometryczna posiada dwie następujące właściwości matematyczne:

 

1)     Logarytm średniej geometrycznej wartości cechy X  jest średnią arytmetyczną logarytmów odmian cechy X

 

logG=

 

2)     Średnia geometryczna odwrotności cechy X jest odwrotnością średniej geometrycznej wartości cechy X

 

=

 

Średnia geometryczna ważona systemem wag jednostkowych, co do której powszechnie używa się nazwy nieważona średnia geometryczna. Liczy się gdy n1=n2=...nz=1 stopień pierwiastka wynosi z

 

G=

 

 

 

 

 

 

 

Przeciętne (średnie) pozycyjne

 

Dominanta

 

Rachunek dominanty jest możliwy i pożądany i wykonalny tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z tak zwanym rozkładem monomodalnym a nie wielomodalnym. Nie można orzec co jest właściwie dominującym wariantem odmiany cechy, jeśli jest ich kilka, o mniej więcej równych odpowiadających im liczebnością.

 

Wzór interpolacyjny dla rachunku dominanty ma następującą postać

 

gdzie:

xd0-dolna granica przedziału klasy dominanty

hd- rozpiętość przedziału klasy dominanty

nd-1-liczebność klasy poprzedzającej klasę dominanty

nd- liczebność przedziału klasy dominanty

nd+1- liczebność następnej klasy po klasie dominanty

 

przy nd-1=nd+1 dominanta równa się wartości cechy środka przedziału klasy dominanty

        nd-1<nd+1   dominanta zbliża się wartością do górnej granicy wartości cechy przedziału   dominanty

nd-1>nd+1 dominanta zbliża się ku dolnej granicy wartości cechy  przedziału dominanty

 

Mediana- w statystyce liczba leżąca dokładnie w środku serii liczb uporządkowanych, lub uszeregowanych od najmniejszej do największej

 

xm0-dolna granica klasy mediany

-suma liczebności do klasy poprzedzającej klasę mediany włącznie

hm- rozpiętość przedziału klasy mediany

nm- liczebność klasy mediany

 

Jeżeli liczbę równych części (a), na którą dzieli charakterystyka zwana medianą (b) to otrzymamy liczbę charakterystyk  poziomu cechy zwanych pozycyjnymi wyższych rzędów

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przy dzieleniu zbiorowości statystycznej na a równych segmentów uzyskaniu b charakterystyk liczenie odbywa się według formuły

 

 

 

Qa,b- symbol przeciętnej pozycyjnej np. Q4,1- pierwszy kwartyl, Q10,7 siódmy decyl Q100,70 siedemdziesiąty centyl

Xq0-dolna granica przedziału, w którym znajduje się poszukiwana przeciętna pozycyjna

- suma liczebności, włącznie do klasy poprzedzającej klasę, w której znajduje się przeciętna pozycyjna

hq- rozpiętość przedziału klasy liczonej przeciętnej pozycyjnej

nq- liczebność klasy liczonej przeciętnej pozycyjnej

 

Miary dyspersji

 

I Klasyfikacja miar rozproszenia

 

Pomiar intensywności, możliwości porównań rozrzutu cechy w jednej zbiorowości statystycznej z rozrzutem w drugiej. Analiza rozrzutu określany jest nazwą analizy dyspersji, rozproszenia cechy, zmienności.

 

Rozproszenia miary pozycyjnej- powstają jako różnice, bądź wyróżnionych wartości cechy, bądź innych pozycyjnych charakterystyk poziomu cechy

 

Do rozproszenia  miary pozycyjnej zalicza się :

*Rozstęp(obszar zmienności)- jest różnicą między skrajnymi wartościami cechy, między jej maksymalną, a minimalną wartością.

 

*Odchylenie ćwiartkowe(Q)- jest to połowa różnicy między trzecim i pierwszym kwartylem

 

Wypadkowe (wynikowe) miary rozproszenia- powstaną jako zważone odchylenia wartości wszystkich odmian cechy od jej wypadkowej charakterystyki poziomu cechy, jaką jest średnia arytmetyczna

 

Do wypadkowych (wynikowych) miar rozproszenia zalicza się :

*Odchylenie przeciętne (dx)- to średnia arytmetyczna wartości bezwzględnych odchyleń odmian cechy od jej średniej arytmetycznej

 

 

 

*Odchylenie standardowe- należy do miar rozproszenia cechy a arytmetyczny pierwiastek z wariancji określany jest jako odchylenie standardowe S(X)

 

 

*Wariancja cechy X- jest to średnia arytmetyczna kwadratów odchyleń odmian tej cechy od jej średniej arytmetycznej

 

Właściwości wariancji:

 

*Wartość wariancji nie zależy od bezwzględnego poziomu wag, leczy od proporcji wag

*Wariancja jest różnica między średnią arytmetyczną kwadratów cechy a kwadratem średniej arytmetycznej tej cechy

 

II klasyfikacja wiąże się z mianami miar rozproszenia

 

Miary rozproszenia absolutne(bezwzględne)- zalicza się wszystkie miary wynikowe i pozycyjne rozproszenia, które charakteryzują się posiadanie mian tych samych, lub od nich pochodnych, co miana badanej cechy

Miary dyspersji (rozproszenia)

 

Momenty- jako średnie arytmetyczne odchyleń wartości cechy (zmiennej) od liczby a podniesione do potęgi r.

 

 

Współczynnik asymetrii

 

 

g1- współczynnik asymetrii

e3- moment centralny 3-ciego rzędu

S3(X)-odchylenie standardowe w potędze 3-ciej

 

Koncentracja- oznacza nierównomierny rozkład ogólnych sum wartości cechy wśród jednostek liczebności zbiorowości statystycznej

 

Stochastyczny związek cech

 

Jeżeli odmianie cechy niezależnej towarzyszą różne odmiany cechy zależnej to związek nazywamy stochastyczny związek cech.

 

Funkcja regresji- polega na tym, iż można funkcyjnie przyporządkować warunkowe średnie zmiennej (cechy) zależnej poszczególnym klasom (odmianom) wartości liczbowej cechy niezależnej

Funkcje regresji dzielimy na:

*funkcje regresji pierwszego rodzaju, lub funkcjach empirycznych regresji w przeciwieństwie do teoretycznych funkcji regresji, lub zwanych funkcjami regresji drugiego rodzaju, gdy rzecz tyczy się oszacowania funkcji regresji na postawie próby statystycznej

 

Korelacja ujemna- są to malejące wartości średnich arytmetycznych warunkowych cechy zależnej

Korelacja dodatnia- rosnącym wartościom cechy niezależnej odpowiadają rosnące wartości średnich arytmetycznych warunkowych cechy zależnej.

 

Kowariancja (wariancja wspólna)- cech X i Y nazywa się średnią arytmetyczną iloczynów odchyleń wartości liczbowych tych cech od ich średnich arytmetycznych.

 

C(XY)=(YX)=

 

Kowariancja mierzy przez swój znak kierunek związku korelacyjnego, korelacyjnego przez swoją wartość liczbową siłę związku korelacyjnego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Współczynnik korelacji

 

 

rxy=ryx- współczynnik korelacji

C(XY)-kowariancja

S(X)S(Y)- odchylenie standardowe, kolejno cechy X i Y

 

Stosunek korelacji- jest ilorazem odchylenia standardowego średnich arytmetycznych warunkowych cechy zależnej do odchylenia standardowego szeregu brzegowego tej cechy.

 

Stosunek korelacji dla cechy zależnej X i Y

 

 

Korelacja cząstkowa- polega na tym, iż wiążemy ze sobą dwie cechy, ale równocześnie zakładamy, że istnieją oraz mają wpływ na badane procesy zjawisk (cechy) inne, od których świadomie się abstrahuje przez eliminację z rachunku

 

Współczynnik korelacji cząstkowej, który można przeciwstawić współczynnikowi korelacji całkowitej (zupełnej), wyrażającemu związek określonej pary cech, obliczamy bez względu na ewentualny związek z innymi cechami

 

Współczynnik korelacji wielorakiej-jest miarą wyrażającą  związek między wartością jednej cechy a kompleksem innych cech

 

Szeregi czasowe- jest to prezentacja pomiarów statystycznych określonej zbiorowości w różnych momentach, lub okresach czasu.

 

Z reguły okresy, w których dokonuje się pomiarów mają te samą długość, zaś są jednakowo od siebie odległe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin