Fastryga.pdf

(798 KB) Pobierz

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd">

*UDĝ\QD-DJLHOVND

XUļWïXPDF]NDOLWHUDWXU\DQJLHOVNLHM

G]LHQQLNDUNDLSLVDUND3U]HïRĝ\ïDPLQNVLÈĝNL

-*%DOODUGD)D\:HOGRQ-RDQQ\7UROORSH

-HMGHELXWHPSUR]DWRUVNLPE\ïDSRZLHĂÊ

Korespondent :$%RZRFSRGUöĝ\

G]LHQQLNDUVNLFK]ODWļ

GR.DV]PLUX6UL/DQNLL$IJDQLVWDQX

838195435.063.png

838195435.069.png

838195435.075.png

838195435.001.png

838195435.007.png

838195435.013.png

838195435.019.png

838195435.025.png

838195435.031.png

838195435.037.png

838195435.038.png

838195435.039.png

838195435.040.png

838195435.041.png

838195435.042.png

838195435.043.png

838195435.044.png

838195435.045.png

838195435.046.png

838195435.047.png

838195435.048.png

838195435.049.png

838195435.050.png

838195435.051.png

838195435.052.png

838195435.053.png

838195435.054.png

838195435.055.png

838195435.056.png

838195435.057.png

838195435.058.png

838195435.059.png

838195435.060.png

838195435.061.png

838195435.062.png

838195435.064.png

838195435.065.png

838195435.066.png

838195435.067.png

838195435.068.png

838195435.070.png

838195435.071.png

838195435.072.png

838195435.073.png

838195435.074.png

838195435.076.png

838195435.077.png

838195435.078.png

838195435.079.png

838195435.080.png

838195435.081.png

838195435.082.png

838195435.083.png

838195435.084.png

838195435.085.png

838195435.002.png

838195435.003.png

838195435.004.png

838195435.005.png

838195435.006.png

838195435.008.png

838195435.009.png

838195435.010.png

838195435.011.png

838195435.012.png

838195435.014.png

838195435.015.png

838195435.016.png

838195435.017.png

838195435.018.png

838195435.020.png

838195435.021.png

838195435.022.png

838195435.023.png

838195435.024.png

838195435.026.png

838195435.027.png

838195435.028.png

838195435.029.png

838195435.030.png

838195435.032.png

838195435.033.png

prolog

Mela miała dziesięć lat, kiedy umierając pod

schodami, zobaczyła coś więcej niż inni ludzie.

Spadała krótko, zdążyła tylko pomyśleć: „Nie ma

stopni pode mną, nigdzie nie ma?” – i jeszcze przez

chwilę szukała oparcia dla nóg i rąk. Niepotrzebnie,

bo czas już się cofnął, zabrał Melę.

„Jeszcze szukam, chwytam-nie chwytam” –

myśli i zaraz potem jest zupełnie mała, frunie gdzieś

wysoko, uwolniona z rąk ojca czuje, jak pęd powiet-

rza unosi jej włosy. Pogodny świat wzlatuje i opada,

pewne ręce czekają na dole.

„Łapią mnie?” – upewnia się Mela, lecąc klatką

schodową, hen, w stronę trzeciego stopnia. W chwili

gdy uderza w niego prawą skronią, pamięć przenosi

ją jeszcze dalej. Mela przemyka przez matkę, trwa to

tylko mgnienie, i traﬁ a tam, gdzie nie zaglądał nikt

przed nią.

„Ale nie umieram! – zastrzega się. – Jestem

gdzie indziej, ale nie umieram. Myślę o tym, co naj-

bardziej lubię”.

5

838195435.034.png

Było to pole świeżo zaorane pod koniczy-

nę. Mela i babka Leonia biegły na przełaj, zgrza-

ne, pod wiatr, babka śliczna, dwudziestoletnia.

Z brązowych, lśniących bruzd bił kwaskowy zapach

wilgoci, uwolniony zbyt nagle spod spieczonego

wierzchu; lato drugiego roku wojny było naprawdę

upalne. Ziemia buchała gorącem jak rozkrojone cia-

sto, liście stały na sztorc, w stawie bulgotała rzęsa.

Także wokół babki coś się działo, coś na niej gęstnia-

ło, od samego sklepu spożywczego, ruchliwe i przy-

lepne, niemal miłosne. „Cienie z bukowego lasku”

– pomyślała Mela. Leonia minęła zagajnik w drodze

do miasteczka.

Teraz biegła z powrotem, spowita w cienie

młodniaka, ściskając w ręku siatkę z chlebem i pacz-

ką „tureckich”, koniny już nie zdążyła zapakować.

Zaczęła biec od razu w sklepie. „Pani Werska, pani

nie wraca do domu – szepnęła sklepowa, niby to su-

mując cyfry w słupku. – Niemcy!” I zaraz umknęła

wzrokiem ku bryłom koniny, po którą Leonia stała

cały ranek.

Mela ledwo nadążała za babką, cienie aż fur-

kotały na wietrze. Tkliwie gładziły biodra i piersi

Leonii, białe grochy na niebieskiej sukience.

Biały Dwór był niedaleko, oddzielony od

pól sadem i sporym kawałkiem trawnika. Bieg-

ły, dysząc, rabaty goździków i fuksji skakały im

w oczach. Ostatnie bruzdy i drzewa dzieliły je od

werandy z kolorowymi szkiełkami, błyskającymi

w słońcu. „Jezu, Jezu!” – powtarzała babka po szyję

w szarych, kochliwych zwojach. Zbĳ ały się na niej,

6

838195435.035.png

zachodziły jeden na drugi. „Wcale nie są z lasu

– pomyślała Mela, która dobrze znała drzewa.

Buki nie miały z tym nic wspólnego. – Może to ze

sklepu?”

„Nie zdążę! – mówiła babka. – Nie zdążę!”

Kiedy Mela znów odwróciła głowę, Leonii nie

było już widać, obok sunął cień podszyty niebieską

sukienką. „Jezu, Jezu” – mówił, rękami szukając

swojej twarzy.

Drzwi białego domu otworzyły się, ale nikt

w nich nie stanął, po prostu czekały na babkę.

Mela leży pod schodami bardzo cicho, trochę

śpi, trochę nie śpi. Liczy iskry, które powoli dogasają

w jej głowie, słowa dobiegające gdzieś z boku. Sta-

ra się o niczym nie myśleć, jak najmniej oddychać,

żeby nie spłoszyć ptaka, który na chwilę w niej

przysiadł. „Pamiętam wszystko – myśli tak cicho,

jak tylko potraﬁ , samymi ustami. – Wszystko! Za-

nim się urodziłam, też”.

– Nie powinnaś tego robić! – mówi z pretensją

ktoś w kuchni, tuż za ścianą. Mela dobrze wie, że

nie powinna. Zamiast chodzić na strych, powinna

pomóc przy rozpakowywaniu bagaży, choćby tych

tobołów w kuchni. Nie powinna spadać ze schodów,

matka i bez tego miała dość kłopotów.

Teraz próbuje ułożyć się inaczej, być twarzą

i przodem ciała po tej samej stronie, ale nic w niej nie

działa. Jedno oko jest zamknięte, Meli zdaje się, że

na stałe. Przed drugim ma krawędź stopnia, aż krąg-

łą od częstego używania, tak blisko, że widać dro-

7

838195435.036.png

Plik z chomika:

karolinahandzel1

Inne pliki z tego folderu:

Photonovel The Debt E-book.pdf (3206 KB)
Domek Trzech Kotow.pdf (151 KB)
Ebook Drzewo Laurowe Iskierki.pdf (980 KB)
Male Bure Skakadlo.pdf (1890 KB)
E-book Nagrobek Z Lastryko Czarne.pdf (254 KB)

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin