BugajewskiSH.pdf
(
89 KB
)
Pobierz
S
ENSUS
H
ISTORIAE
ISSN -
Vol. I (/)
s. -
Maciej Bugajewski
O relacji między dziejami
in actu
a dziejami
ex post
. Uwaga na marginesie Reinharta
Kosellecka tezy o braku sensu dziejów
R
óżnica między dziejami
in actu
i dziejami widzianymi
ex post
jest jedną
z ważniejszych w teorii poznania historycznego. Jest jednak różnicą,
którą, jak się wydaje, niekiedy niewystarczająco uwzględniamy.
Zacznę od ogólnego zarysowania tej opozycji. Wyrażenie „dzieje
in actu
”
odnosi do sposobu w jaki uczestnik sytuacji historycznych doświadcza ich
wówczas, gdy mają miejsce, tzn. równocześnie do ich zachodzenia. Warto
zwrócić uwagę na to, że wyrażenie „dzieje
in actu
” wskazuje na interpretacje
sytuacji i wydarzeń historycznych dokonywane przez uczestników i widzów
wtedy, gdy przedmioty poddawane interpretacji, owe „dzieje
in actu
”, właśnie
istnieją, dokonują się, gdy nie zdążyły jeszcze przeminąć, jak się mówi —
nie odeszły jeszcze w niebyt, w przeszłość, są tu między nami. Dzieje
in actu
są tymi, których doświadczamy, gdy są w toku dziania się. Ich aktualność
powoduje, że jeszcze nie mogły stać się przedmiotami interpretacji pamięci,
historiografi i lub innej retrospektywnej.
„Dzieje
ex post
” natomiast widziane są z dystansu czasowego dzięki pracy
pamięci lub interpretacji historiografi cznej. Wyrażenie „dzieje
ex post
” od-
nosi do historii interpretacyjnej recepcji sytuacji i wydarzeń będących nie-
gdyś dziejami interpretowanymi
in actu
, a teraz, gdy upłynął pewien czas,
już nieobecnymi, nieistniejącymi. „Dzieje
ex post
” to dawne dzieje
in actu
widziane w retrospekcji, co oznacza — z uwzględnieniem również tego, co
miało miejsce w międzyczasie.
Wzięcie pod uwagę tej wciąż prostej opozycji sprawia, że myśląc nad po-
znaniem historycznym i jego przedmiotem, jesteśmy zmuszeni do uwzględ-
nienia, na ile to możliwe, trzech relacji: po pierwsze, relacji między tzw.
roszczeniami do prawdy zgłaszanymi przez widzów i uczestników wydarzeń
(w tym ich sprawców) a samymi wydarzeniami, to znaczy dziejami
in actu
.
Po drugie, relacji między roszczeniami do prawdy interpretacji dokonywa-
nej
ex post
a dziejami
in actu
, a także tym, co nastąpiło później. I wreszcie,
75
MACIEJ BUGAJEWSKI
po trzecie, relacji między interpretacjami
ex post
a interpretacjami widzów/
uczestników dokonywanymi wówczas, gdy interpretowane dzieje były jesz-
cze bytem
in actu
.
Problemy, które zasygnalizowałem, były analizowane m.in. innymi przez
Reinharta Kosellecka w tekstach składających się na książkę
Semantyka
historyczna
, opublikowaną w Bibliotece Niemieckiej w Wydawnictwie
Poznańskim.
1
Przedstawiane tutaj poszukiwania mają charakter krytycz-
nego komentarza do wybranych tez tego autora.
2
Przedstawię w tej wypowiedzi to, co najbardziej niepokoi w myśleniu
Kosellecka. Mam na myśli bardzo restrykcyjne kryterium racjonalności
zarządzające jego rozważaniami na temat poznania historiografi cznego
i samych dziejów. Autor utożsamia przy tym to, co sensowne, sens (
Sinn
),
z tym, co racjonalne, co spełnia respektowane przez niego, nieartykułowane
wprost, kryterium racjonalności. Jeśli dobrze rozumiem, owo kryterium ra-
cjonalności staje się najpierw miarą odnoszoną do interpretacji dziejów
in
actu
dokonywanych przez uczestników (lub widzów) wydarzeń, by następnie
umożliwić określenie funkcji poznawczej pełnionej przez interpretacje do-
konywane
ex post
, a w dalszej kolejności kształtować pogląd o ewentualnej
racjonalności samych dziejów. Całość koncepcji (obejmującej dzieje i ich in-
terpretacje) zdaje się być konsekwencją własności przypisywanych interpre-
tacjom równoczesnym do dziejów
in actu
.
Stosowane przez Kosellecka kryterium racjonalności (zarazem kryterium
sensu) łączy w sobie ideę jedności i teleologię. W jego perspektywie o racjo-
nalności (sensie) dziejów
in actu
można by mówić wówczas, gdyby zostały
adekwatnie i jednomyślnie zinterpretowane przez wszystkich uczestników
wydarzeń historycznych oraz gdyby z punktu widzenia owych uczestników
był dostrzegalny nadający sens (racjonalność) wydarzeniom cel, ku któremu
zmierza ich rozwój. Dzieje
in actu
byłyby wówczas rozumne i mogłyby zostać
jako takie ukazane również przez interpretacje dokonywane
ex post
. Na te
ostatnie Koselleck nakłada, jak się wydaje, obowiązek respektowania, na ile
to możliwe, normy domagającej się „ustanawiania sensu” dziejów poprzez
wyprowadzanie go ze zrekonstruowanych interpretacji dziejów
in actu
wy-
tworzonych przez wszystkich uczestników wydarzeń.
Oznacza to, że rolą interpretacji
ex post
byłoby m.in. stwierdzanie jed-
ności interpretacji
in actu
oraz potwierdzanie z perspektywy czasu trafności
teleologii przypisywanej dziejom
in actu
przez interpretacje ich uczestników
1
R. Koselleck,
Semantyka historyczna
, przeł. W. Kunicki, Wydawnictwo Poznańskie,
Poznań 2001, ss. 568.
2
Wychodząc z innych perspektyw teoretycznych o retrospekcji poznania historiografi cz-
nego pisali również m.in. J. Topolski, F. Ankersmit, W. Wrzosek.
76
O RELACJI MIĘDZY DZIEJAMI
IN ACTU
A DZIEJAMI
EX POST
(widzów, sprawców). Koselleck próbuje w ten sposób, tzn. już na poziomie
konstrukcji kryterium przykładanego do interpretacji przeszłości, uwzględ-
nić normę nakazującą żywym, interpretującym dzieje
ex post
, uszanowanie
praw zmarłych, interpretujących to, co wciąż było
in actu
. Autor
Semantyki
historycznej
przystępuje zatem do analizy poznania historiografi cznego,
dysponując uprzednio wypracowanymi kryterium racjonalności i kryterium
etycznym.
Należałoby wobec tego zapytać, czy w jego perspektywie w rzeczywi-
stych interpretacjach dziejów dokonywanych
in actu
, a także
ex post
są (lub
mogą być) spełniane respektowane przez autora miary racjonalności i aksjo-
logiczne? Odnośnie do kryterium racjonalności odpowiedź jest negatywna.
Uczestnicy wydarzeń zazwyczaj nie udzielają „jednakowej odpowiedzi” na
pytanie o ich sens, o to, co się dzieje
in actu
. Interpretacje dokonywane
ex post
natomiast nie są w stanie zaproponować spójnej teleologicznej interpreta-
cji wydarzeń „wyprowadzonej” z różniących się interpretacji wszystkich ich
uczestników. W konsekwencji zarówno interpretacje dokonywane równocze-
śnie z dziejami
in actu
, jak i interpretacje
ex post
nie są w stanie przedsta-
wić dziejów jako racjonalnych, „racjonalnie zrozumiałych”. Interpretatorzy
powinni zatem uwzględnić lekcję Kosellecka głoszącą, że dzieje, które rela-
cjonują, były „same w sobie” „nierozumne”, że są „pozbawione sensu”, że ina-
czej mówiąc „brak im sensu”. Rzutuje to na rozumienie funkcji poznawczej
interpretacji dokonywanych
ex post
. Nie uczą nas one rozumienia dziejów,
bo rozumieć można to, co racjonalne. Pozwalają raczej „obchodzić się z tym,
co pozbawione sensu”, „aporetyczne”. Owo „obchodzenie się” dokonuje się
bądź poprzez wytworzenie narracji o przeszłości pozwalającej na „unaocznie-
nie” sprzeczności zachodzących między interpretacjami
in actu
lub poprzez
sprowadzenie tych sprzeczności do „jednego pojęcia”, np. takiego jak „masa-
kra” w odniesieniu do bitwy, w której poległo bardzo wielu jej uczestników.
Ustanawianie sensu dokonujące się w dystansie czasowym nie jest zatem
rekonstrukcją sensu dostrzeganego przez uczestników wydarzeń, nie jest
również rekonstrukcją sensu samych wydarzeń. W perspektywie Kosellecka
stanowi sposób odnoszenia się do przeszłości.
Zastosowanie się przez interpretatora patrzącego
ex post
do normy etycz-
nej nakazującej respektowanie pluralizmu głosów umarłych skutkuje tym, że
musi on dostrzec niespełnianie przez ów pluralizm kryterium racjonalności
podpowiadanego przez autora
Semantyki historycznej
. Nieprzezwyciężalny
pluralizm interpretacyjny kultury badanej wyklucza, by interpretatorzy
ex
post
mogli jednocześnie wywiązać się ze spełniania wymienionego kryterium
racjonalności oraz proponowanej normy etycznej.
Solidaryzuję się z omówioną dyrektywą etyczną. Wątpię natomiast
w użyteczność respektowanego przez autora kryterium racjonalności. Zgoda,
77
że powinniśmy brać pod uwagę wszystkie dostępne nam głosy przeszłości,
a także tam, gdzie to możliwe, formułować domniemania dotyczące tych gło-
sów, po których nie mamy bezpośrednich pozostałości. Nieporozumieniem
jest jednak zarówno głoszenie braku sensu dziejów
in actu
na podstawie
stwierdzanego pluralizmu interpretacji wytworzonych przez ich uczest-
ników, jak i ograniczenie interpretacji dokonywanych
ex post
do roli echa
interpretacji uczestników. Interpretator
ex post
bierze pod uwagę dalszy do-
konany już rozwój wypadków, niedostępny dla uczestnika interpretującego
dzieje
in actu
. Szczególnie dziwi opinia, że dzieje mają jakiś sens pozwala-
jący się rekonstruować w interpretacji
ex post
wówczas, gdy rozwijają się na
kształt procesu myślowego wnioskowania przechodzącego od przesłanek do
wniosku. Odpowiednikiem przesłanek byłyby kolejne stany dziejów
in actu
,
odpowiednikiem wniosku — cel, do którego te dzieje zmierzają. Należy od-
różniać sensy powstałe w toku interpretacji uczestników dziejów
in actu
od
ewentualnych sensów kształtujących same te dzieje, a oba wskazane pojęcia
sensu powinniśmy pomyśleć, nie wprowadzając do ich rozumienia schematu
teleologicznego. Pojęcie sensu (lub inne — np. kategoria „znaczenia”) jest
potrzebne, by zagwarantować możliwość rekonstrukcji historiografi cznej
dokonywanej
ex post
. Nie możemy jednak warunkować tej ostatniej zacho-
dzeniem racjonalności dziejów przejawiającej się w jedności interpretacji
uczestników dziejów
in actu
.
On the relation between history
in actu
and history
ex post
. Comment
in the margin of Reinhard Koselleck’s thesis of senselessness of
history
by Maciej Bugajewski
Abstract
In this paper I present and criticise Reinhart Koselleck’s criticism of
rationality in history. He identifi es the sense of history with its rationality.
He denies both the rationality of the totality of history and the rationality of a
historical fragment. In his opinion, history
in actu
is senseless. It determines
the cognitive status of historical knowledge. I agree with his criticism of the
sense of the totality of history but I reject his concept of the senselessness of
the historical fragment.
78
Plik z chomika:
zulaucia
Inne pliki z tego folderu:
Przewodnik po etyce.pdf
(4745 KB)
Pochodzenie etyki.pdf
(4343 KB)
Kant.pdf
(142 KB)
lowy_4+6.pdf
(445 KB)
BugajewskiSH.pdf
(89 KB)
Inne foldery tego chomika:
film
Muzyka
Prywatne
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin