Prawda o MEMRI
http://www.ascertainthetruth.com/att/index.php?option=com_content&view=article&id=406:exposing-memri&catid=63:zionism&Itemid=10
Nashid Abdul-Khaaliq – 22.11.2010 tłumaczenie / skrót Ola Gordon
Instytut Badań Mediów Bliskiego Wschodu (The Middle East Media Research Institute – MEMRI) każdego dnia dostarcza tłumaczeń w języku angielskim filmów i artykułów prasowych pochodzących z arabskich, irańskich i tureckich mediów.
Ponadto dostarcza oryginalnych analiz kulturowych, oraz politycznych i religijnych trendów na Bliskim Wschodzie. Wysyła codzienne komentarze do polityków i przywódców kulturalnych, oraz każdej agencji medialnej w USA i Europie. I to nic nie kosztuje, co sprawia, że jest wybawieniem dla dziennikarzy, wydawców oraz analityków politycznych.
Jednak według krytyków, jest to również niebezpieczne, wyrafinowane działanie propagandowe, rozpowszechniające nienawiść i dezinformacje na niespotykaną dotąd skalę na poziomie światowym.
„Oni używają tego samego rodzaju technik propagandowych jak naziści,” powiedział InFocus prof. Norman G. Finkelstein, znany intelektualista w dziedzinie spraw dotyczących Izraela i Palestyny. „Oni wyrywają rzeczy z kontekstu, by wyrządzić osobistą i polityczną krzywdę tym, których nie lubią.”
Weźmy przypadek prof. Halima Barakata, pisarza i naukowca związanego z Centrum Współczesnych Studiów Arabskich w Uniwersytecie Georgetown. W 2002 roku opublikował artykuł o syjonizmie w londyńskim dzienniku Al.-Hayat, ale mówi, że niekiedy MEMRI w sposób wybiórczy redagował to co on napisał.
„Wiem jaka jest różnica między judaizmem i syjonizmem, ale oni zniekształcili treść artykułu,” powiedział Barakat. „Usunęli pewne rzeczy i usiłowali zredagować go tak, by sprawiał wrażenie antysemickiego.”
Wkrótce potem, studencka gazeta Campus Watch, założona przez znanego islamofoba Daniela Pipesa, wykorzystała rzekomo podrobione tłumaczenie by obsmarować Uniwersytet Georgetown.
Finkelstein, zdeklarowany krytyk polityki Izraela i amerykańskiego pro-izraelskiego lobby, również miał zatarg z MEMRI. W 2006 roku w wywiadzie telewizyjnym w Libanie powiedział o sposobie w jakim nazistowski holokaust wykorzystywany jest w celu uciszenia krytyków Izraela.
Finkelstein później napisał na swojej stronie internetowej: „niedawno MEMRI napisał o moim rzekomym wywiadzie dla telewizji libańskiej o nazistowskim holocauście. Jego komentarz wymyślono tak, by udowodnić, że neguję holokaust.”
Finkelstein daleki jest od negowania holokaustu, gdyż jego rodzice ocaleli z holokaustu, jest to fakt, o którym często mówi. Ale MEMRI postarał się stworzyć wrażenie przeciwne, jak Finkelstein wykazał na swojej stronie internetowej, przeredagowując duże fragmenty prawdziwego wywiadu.
Kiedy moderator umieścił kilka komentarzy, to okazało się, że wywiad Finkelsteina był o liczbie Żydów, którzy zginęli w holokauście, a nie o Izraelu i Palestynie.
Obsesyjne zainteresowanie MEMRI obroną Izraela bierze się od interesów i ludzi, którzy założyli, finansują i kierują działaniami tego międzynarodowego instytutu.
Założony w 1998 roku przez Yigala Carmona, byłego pułkownika Izraelskich Sił Obronnych (departament wywiadu) w latach 1968-1988, szefa administracji cywilnej na Zachodnim Brzegu w latach 1977-1982; oraz urodzoną w Izraelu Meyrav Wurmser, skrajną prawicową neokonkę związaną obecnie z Instytutem Hudsona.
Niezapomniana wypowiedź na temat tortur (Washington Post, 4.05.1995):
„Yigal Carmen, były doradca ds. terroryzmu Rabina i byłego premiera Izaka Szamira… [,] zapytany czy według niego słuszne jest zadawanie bólu w celu uzyskania informacji, Carmon odpowiedział: „Ból nie odbiera życia. Ból pojawia się i odchodzi. Ból znika. Wiesz, że każdy tego doświadcza. Oczywiście niechętnie.”
Metrav jest żoną Dawida Wurmsera, byłego „naukowca” w Amerykańskim Instytucie Przedsiębiorczości (American Enterprise Institute – AEI), później aparatczyka w Departamencie Stanu w czasach Johna Boltona.
Obydwoje mieli udział w opracowaniu A Clean Break: A New Strategy for Securing the Realm (Nowy początek: nowa strategia bezpieczeństwa państwa), przełomowego dokumentu neokonserwatystów z 1996 roku, opowiadającego się za zakończeniem negocjacji z Palestyńczykami i stałej wojny ze światem arabskim.
Pracowali również z Douglasem Feithem, Elliotem Abramsem, Richardem Perle oraz innymi prawicowymi ideologami promującymi i upiększającymi fikcję o udziale Saddama Hussejna w 11 IX.
MEMRI ma biura w Jerozolimie, Berlinie, Londynie, Waszyngtonie i Tokio, a w wywiadzie dla Jerusalem Post Carmon twierdził, że mają biuro w Iraku.
Poza Carmonem, kilku pracowników MEMRI to byli specjaliści izraelskiego wywiadu. Szczególnie niepokojące są podejrzane związki MEMRI z izraelskim wywiadem.
Według artykułu w Ha’aretz z 2005 roku, Izraelskie Siły Obronne (IDF) zamieszczają fałszywe wiadomości w arabskich mediach, które są następnie tłumaczone i próbuje się je przekazywać izraelskim dziennikarzom. Ile MEMRI jest po prostu przedłużeniem takich operacji IDF?
Kwestie poruszone przez Ha’aretz spowodowały to, że prof. Juan Cole napisał „Ile z tego, co ‘wiemy’ z ‘arabskich źródeł’ o ‘terroryzmie Hezbollahu’ było po prostu wymyślone przez tę fabrykę fantazji w Tel Awiwie?”
Brytyjski dziennikarz Brian Whitaker, redaktor działu o Bliskim Wschodzie dziennika Guardian, odrzuca pogląd, że MEMRI jest „machiną propagandową.”
Ken Livingstone, burmistrz Londynu, oskarża ich o „całkowite wypaczanie,” a były oficer CIA Vince Cannistraro napisał, że „oni (MEMRI) są selektywni i działają jako propagandyści swojego politycznego punktu widzenia, który należy do skrajnie prawicowego Likudu.”
Z charakterystyczną szczerością, Norman Finkelstein pisze: „MEMRI jest głównym ramieniem izraelskiej propagandy. Chociaż powszechnie wykorzystywany w mediach głównego nurtu jako źródło informacji o świecie arabskim, to jest tak wiarygodny jak Der Sturmer Juliusa Streichera o świecie żydowskim.” (Der Sturmer był wściekle antysemickim dziennikiem, a Streicher notorycznie okrutnym nazistą.)
W e-mailu do InFocus, Cole scharakteryzował MEMRI jako „organ prawicowo-syjonistycznej propagandy, która zazwyczaj robi swoją propagandę dyskretnie, będąc bardzo selektywnym w tym co tłumaczy.”
Rzeczywiście, wydaje się, że MEMRI postrzega świat arabski jako wrogi, ogłupiający bal potworów, zamieszkały niemal wyłącznie przez fanatyków, maniaków i fundamentalistów.
MEMRI tłumaczy każdą historię, która mogłaby pokazać ludzi Bliskiego Wschodu jako obłąkanych, nienawistnych lub diabolicznych; ignoruje wszystko, co mogłoby pokazać ich jako poinformowanych, utalentowanych i godnych podziwu.
MEMRI mówi, że publikuje reformatorów ze świata arabskiego, ale wieloletni obserwatorzy wskazują, że ludzie, którzy czynią islam lub kulturę arabską atrakcyjnymi, rzadko są tłumaczeni, niezależnie od zajmowanych przez nich pozycji.
MEMRI nie ma publikuje żadnych opowieści o cierpieniach Palestyńczyków, izraelskich dysydentach, umiarkowanych islamistach, chrześcijanach w rządach krajów arabskich i rosnącym pokojowym ruchu przeciwko rasistowskiemu murowi na Terytoriach Okupowanych, zwłaszcza w okolicach Bal’in.
[…] Ale czy można wierzyć tłumaczowi?
Zdaniem krytyków, do czasu kiedy MEMRI zacznie tłumaczyć hebrajskie opowieści o dryfowaniu w prawo izraelskiego społeczeństwa, torturowaniu Palestyńczyków w izraelskich więzieniach, przymusowej emigracji Ilana Pappe i Azmi Bishara i wyniesieniu neofaszysty Avigdora Liebermana na stanowisko wicepremiera Izraela, nie będzie naprawdę reprezentować wszystkich mediów Bliskiego Wschodu.
„Myślę, że jest to wiarygodne założenie, że wszystko co MEMRI tłumaczy z Bliskiego Wschodu jest niewiarygodne” powiedział Finkelstein.
Jak wiadomo od jakiegoś czasu, MEMRI specjalizuje się w dezinformacji zniekształcając tłumaczenia filmu i artykułów z arabskich, irańskich i tureckich mediów. W istocie MEMRI zmienia kontekst artykułów, poprzez błędne tłumaczenia i wycinanie. Nazwij to MEMRI loss [w jęz. ang. MEMRI wymawia się podobnie jak 'memory' – pamięć, wobec czego cały zwrot 'memory loss' = utrata pamięci, przyp. tłum.], umyślnym maglowaniem mediów.
MEMRI zrobił to prezydentowi Iranu Mahmudowi Ahmadineżadowi, zmieniając przemówienie jakie wygłosił w 2005 r. w rasistowską i ludobójczą tyradę. MEMRI dokonał tego poprzez złe tłumaczenie. Nie ma dnia bez twierdzeń w korporacyjnych mediach, że Ahmadineżad chce wymazać Izrael z mapy świata. W rzeczywistości, Ahmadineżad powiedział, że „reżim, który okupuje Qods [Jerozolima], musi zostać wyeliminowany z kart historii.” Nie powiedział, że Izrael musi zostać wymazany z mapy. Ale to spreparowane kłamstwo jest stale powtarzane przez korporacyjne media i obecnie jest akceptowane jako fakt.
Wcześniej w tym tygodniu, kiedy izraelski premier Ehuda Olmert spotkał się z Bushem, po raz kolejny usłyszeliśmy to wyprodukowane przez MEMRI kłamstwo. Olmert powiedział, że chce omówić z prezydentem Bushem zagrożenie dla Izraela ze strony Iranu, którego prezydent stwierdził, że Izrael musi zostać „wymazany z mapy”, napisała Associated Press. „Pan Bush odpowiedział, że oświadczenie Iranu postrzega jako „poważne zagrożenie” dla Izraela i że „wszystkie opcje są na stole”, aby zagwarantować, że Iran nie wyprodukuje broni jądrowej.” Innymi słowy, Olmert wykorzystał kłamstwo MEMRI jako kamień węgielny dla argumentu, że konieczny jest atak na Iran i Bush z tym się zgodził. To nie dawno neokonserwatyści preparowali podobne kłamstwa o Saddamie Husajnie, w wyniku których do tej pory zamordowano ponad 750 tysięcy Irakijczyków.
Dla tych z nas, którzy wiedzą coś na temat historii, kłamstwa tych neokonserwatystów można dokładnie porównać z kłamstwami i dezinformacją, używanymi przez hitlerowców w celu ostatecznego ataka na państwa i wymordowania milionów ludzi. MEMRI, jak mówi Norman G. Finkelstein, używa „tego samego rodzaju technik propagandowych nazistów. Wyrywają rzeczy z kontekstu, aby wyrządzić osobiste i polityczne szkody ludziom, których nie lubią,” czy tym, na których Likudnicy i neokonserwatyści chcą siłami militarnymi Stanów Zjednoczonych dokonać masowych mordów.
[…] Sprawami wewnętrznymi Izraela, Palestyńczykami i izraelską okupacją MEMRI się nie zajmuje, są to tematy zakazane, a Mossad nie tylko udaje, że zapewnia usługi tłumaczeniowe dla mediów, ale również dla nas wszystkich. Na przykład w Kanadzie nowa witryna Peace, Earth and Justice News [Wiadomości o pokoju, ziemi i sprawiedliwości] wkrótce może być skazana za szerzenie nienawiści przez kanadyjską Komisję Praw Człowieka na żądanie Ligi Praw Człowieka (B’nai B’rith) za opublikowanie mojego artykułu na ten temat, jak również za czelność publikacji artykułów innych oskarżanych o „zbrodnie nienawiści” za krytykę Izraela.
Przyjeżdżajcie do Unii Północno-Amerykańskiej, wszyscy możemy dzielić tę samą celę w kanadyjskim więzieniu lub w Izraelu, tak jak Ernest Zundel zamknięty w niemieckim więzieniu za zbrodnię opisywania syjonistycznej ortodoksji. Jak my wiemy, czy wiedzą niektórzy z nas – większość Amerykanów wierzy, że Izrael to demokracja – cele więzienne w Izraelu dla nie-Izraelczyków, często tłumaczone są na wyroki śmierci. Inni są mordowani otwarcie, jak Rachel Corrie, amerykańska członkini Międzynarodowego Ruchu Solidarności, zmiażdżona przez buldożer izraelskich sił okupacyjnych za zbrodnię demonstracji przeciwko zdemolowaniu domu Samira Nasrallaha, palestyńskiego farmaceuty. […]
art.w