sql2.pdf

JĘZYK SQL - powtórzenie

Uwaga

W zamieszczonych poniżej przykładach zapytań wykorzystane zostaną dwie przykładowe

tabele: pracownicy i placowki. Zawartość tabel można obejrzeć na stronie (część

MATERIAŁY -> NIEZBĘDNIK -> tabele ) . Skrypt do ich generowania znajduje się w tej

samej części (plik tabele.pdf ) oraz na końcu wykładu. Wykorzystywaną bazą danych jest

ORACLE 10g.

Wyświetlenie informacji o budowie tabeli

Aby wyświetlić informacje o budowie tabeli (liczbie i nazwach jej kolumn, przypisanych im

typach danych oraz nałożonych więzach NOT NULL) należy użyć polecenia DESCRIBE .

DESCRIBE nazwa_tabeli;

lub krócej

DESC nazwa_tabeli;

Przykład 1.

DESC pracownicy;

Nazwa

Wartość NULL?

Typ

ID_PRACOWNIKA

NOT NULL

NUMBER(2)

IMIE

NOT NULL

VARCHAR2(15)

NAZWISKO

NOT NULL

VARCHAR2(30)

PLEC

NOT NULL

CHAR(1)

DATA_URODZENIA

NOT NULL

DATE

PESEL

NOT NULL

VARCHAR2(11)

DATA_ZATRUDNIENIA

NOT NULL

DATE

ZAWOD

NOT NULL

VARCHAR2(25)

PENSJA

NOT NULL

NUMBER(7,2)

DODATEK

NUMBER(7,2)

ID_SZEFA

NUMBER(2)

ID_PLACOWKI

NOT NULL

NUMBER(2)

DESC placowki;

Nazwa

Wartość NULL?

Typ

ID_PLACOWKI

NOT NULL

NUMBER(2)

NAZWA

NOT NULL

VARCHAR2(20)

MIEJSCOWOSC

NOT NULL

VARCHAR2(20)

KOD

VARCHAR2(6)

ULICA

NOT NULL

VARCHAR2(30)

NR_ULICY

VARCHAR2(8)

Więz NOT NULL sprawia, iż wartość NULL nie jest w danej kolumnie dozwolona (przy

wprowadzaniu nowego wiersza pole we wskazanej kolumnie nie może pozostać

niewypełnione).

Uwagi

Nazwy tabel i kolumn:

–mogą składać się z co najwyżej 30 znaków,

–mogą zawierać litery, cyfry i znaki podkreślenia,

–muszą rozpoczynać się od litery.

Wielkość liter jakiej użyjemy przy podawaniu nazw kolumn lub tabel nie ma znaczenia, o ile

przy ich tworzeniu nie używaliśmy znaków cudzysłowu. Używanie znaków cudzysłowu przy

tworzeniu tabel, a co za tym idzie zmuszenie systemu do rozróżniania wielkości liter

w nazwach, nie jest zalecane, gdyż może łatwo prowadzić do błędów i nieporozumień.

W wewnętrznym słowniku danych nazwy tabel i kolumn są zapisywane za pomocą wielkich

liter.

Wielkość liter będzie miała znaczenie w momencie wyszukiwania danych odpowiadających

podanym przez użytkownika łańcuchom znakowym.

W nazwach kolumn i tabel nie należy używać polskich znaków.

Podstawowe typy danych

Podstawowymi typami służącymi do przechowywania łańcuchów znakowych są

– CHAR(n) , gdzie n oznacza długość łańcucha znakowego (n<= 2000, domyślnie

n=1),

– VARCHAR2(n) , gdzie n oznacza maksymalną długość łańcucha znakowego

(n<=4000).

Uwaga

Ciągi znaków typu CHAR(n) mają zawsze stałą długość n. W przypadku wpisania przez

użytkownika mniejszej niż n liczby znaków, system automatycznie uzupełnia go do długości

n spacjami. Typ VARCHAR2(n) jest ciągiem znaków o zmiennej długości i przechowuje

dokładnie tyle znaków, ile zostało wprowadzonych przez użytkownika.

Do p rzechowywania dat służy typ DATE a do przechowywania danych numerycznych typ

NUMBER(n, m) (gdzie n oznacza liczbę wszystkich użytych cyfr, zaś m - liczbę cyfr po

przecinku).

Klucz główny i klucze obcy

Dla każdej tabeli musi zostać określony klucz główny , czyli „zbiór złożony z jednej lub

więcej kolumn, w których wartości jednoznacznie identyfikują cały wiersz” (wybrany

spośród kluczy jednoznacznych). W tabeli może istnieć wiele kluczy jednoznacznych lecz

określa się zawsze jeden klucz główny.

Klucz obcy to „zbiór złożony z jednej lub więcej kolumn, których wartości występują jako

wartości ustalonego klucza głównego lub jednoznacznego w tej samej lub innej tabeli i są

interpretowane jako wskaźniki do wierszy w tej drugiej tabeli”.

Wybieranie danych z bazy - polecenie SELECT

Do wybierania danych z tabel umieszczonych w bazie danych służą zapytania, które

w najprostszym przypadku mają postać

SELECT [DISTINCT] nazwa_kolumny_1, nazwa_kolumny_2, ...

FROM nazwa_tabeli

[WHERE warunek];

Uwaga

Nawiasy kwadratowe [] oznaczają elementy opcjonalne.

Grupy słów związane z konkretnymi słowami kluczowymi nazywamy klauzulami . Dla

uzyskania większej przejrzystości i czytelności zapytania klauzule są zazwyczaj umieszczane

w osobnych linijkach i wyróżniane wielkimi literami (nie ma to znaczenia dla systemu, ale

przyjęcie pewnych konwencji zdecydowanie ułatwia pracę informatykowi).

Tylko dwie spośród wszystkich klauzul są obowiązkowym elementem każdego zapytania. Są

to: klauzula SELECT i klauzula FROM. Klauzula FROM wskazuje tabelę lub tabele,

z których wybierane będą dane, a klauzula SELECT pozwala wskazać kolumny i/lub

wyrażenia, które mają zostać wyświetlone.

Zastosowanie na liście SELECT słowa kluczowego DISTINCT powoduje usunięcie

z wyniku powtarzających się wierszy.

Omówiona dalej opcjonalna klauzula WHERE pozwala na wybór tylko tych wierszy tabeli,

które spełniają zamieszczony w klauzuli warunek.

Przykład 2.

SELECT id_pracownika, imie, nazwisko

FROM pracownicy;

Uwaga

Każde zapytanie, tak jak i każde polecenie języka SQL, powinno być zakończone średnikiem.

Poprzedzanie nazw kolumn nazwą tabeli

Można spotkać się z konwencją, w której nazwy kolumn w zapytaniu są poprzedzone nazwą

tabeli, z której pochodzą lub też aliasem - nową (zazwyczaj krótszą) nazwą nadaną tabeli na

czas wykonania zapytania. Nie jest to konieczne, dopóki wybieramy dane pochodzące tylko

z jednej tabeli. Poprzedzanie kolumn nazwą tabeli lub nadanym jej aliasem będzie niezbędne

w przypadku, gdy wybieramy dane z kilku tabel i interesujące nas kolumny w obu tabelach

mają taką samą nazwę oraz w przypadku podzapytań skorelowanych.

Poprzedzanie nazw kolumn nazwą tabeli lub zastępującym ją na czas zapytania aliasem nawet

wtedy, gdy nie jest to konieczne, świadczy o przyjętej przez autora konwencji mającej na celu

ujednolicenie stylu zapisu wszystkich zapytań i poprawienie ich czytelności.

Przykład 3.

SELECT pracownicy.id_pracownika, pracownicy.imie,

pracownicy.nazwisko

FROM pracownicy;

SELECT p.id_pracownika, p.imie, p.nazwisko

FROM pracownicy p;

Uwaga

Jeśli w zapytaniu zdecydujemy się na nadanie tabeli aliasu, to nie możemy już poprzedzać

kolumny pierwotną nazwą (jest ona na czas zapytania przykryta aliasem).

Przykład błędu

SELECT pracownicy.id_pracownika, p.imie, p.nazwisko

FROM pracownicy p;

SELECT pracownicy.id_pracownika, p.imie, p.nazwisko

BŁĄD w linii 1:

ORA-00904: "PRACOWNICY"."ID_PRACOWNIKA": niepoprawny

identyfikator

Możemy w takim przypadku, o ile oczywiście nie będzie to powodowało braku

jednoznaczności, nadal używać samych nazw kolumn.

SELECT id_pracownika, p.imie, p.nazwisko

FROM pracownicy p;

Wybór wszystkich danych z tabeli

W przypadku wybierania wszystkich kolumn z danej tabeli można posłużyć się zapisem

skróconym

SELECT *

FROM nazwa_tabeli;

Perspektywa USER_TABLES

Wykonanie zapytania

SELECT *

FROM USER_TABLES;

spowoduje wyświetlenie informacji dotyczących wszystkich tabel znajdujących się na koncie

użytkownika bazy danych.

Lista SELECT

W miejscu nazwy kolumny na liście SELECT może wystąpić stała, wartość liczbowa, funkcja

lub wyrażenie zbudowane za pomocą operatorów arytmetycznych +, -, *, /.

Przykład 4.

Dla każdego pracownika wypisz jego imię, nazwisko oraz roczną pensję podstawową.

SELECT imie, nazwisko, 12*pensja

FROM pracownicy;

Wyrażeniom występującym na liście SELECT można nadawać aliasy (proste lub ograniczone

- ujęte znakami cudzysłowu), które odtąd będą wyświetlane w nagłówku kolumny w wyniku.

W przypadku aliasów prostych (tzn. jednowyrazowych) użyte słowo zostanie wyświetlone

wielkimi literami. Aliasy wielowyrazowe muszą być ujęte w znaki cudzysłowu, a wielkość

liter użyta przy wyświetlaniu będzie identyczna z wielkością użytą przez użytkownika.

Przykład 5.

SELECT imie, nazwisko, 12*pensja zarobki

FROM pracownicy;

SELECT imie, nazwisko, 12*pensja "Roczna pensja"

FROM pracownicy;

Uwaga

Alias nadany kolumnie może być poprzedzony nieobowiązkowym słowem kluczowym AS.

Przykład 6.

SELECT imie, nazwisko, 12*pensja AS zarobki

FROM pracownicy;

Operator konkatenacji, czyli łączenia łańcuchów znakowych

Łańcuchy znakowe możemy łączyć ze sobą używając operatora konkatenacji || (lub funkcji

CONCAT - zobacz plik funkcje.pdf ) .

Przykład 7.

W jednej kolumnie wypisz imię i nazwisko pracownika.

SELECT imie || ' ' || nazwisko

FROM pracownicy;

Przykład 8.

W jednej kolumnie wypisz nazwisko pracownika, tekst: „pracuje jako” i zawód pracownika.

SELECT nazwisko || ' pracuje jako ' || zawod

FROM pracownicy;

Funkcja NVL i wyrażenia zawierające wartość NULL

Nieco kłopotów sprawia użytkownikowi bazy danych wartość NULL.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: